"Ano ba Clay. Sasapakin talaga kita kung di ka titigil."
Ugh! Kanina pa tong Clay na toh. Andito na kami sa eroplano. Buti na lang ay tulog si Wil na katabi namin. Kanina pa niya hinihimas ang legs ko. Kanina lang ay ang tiyan ko. Galing maka-tsansing.
"Baby naman eh. Miss na miss kita." aniya pa.
"Clay." sinamaan ko siya ng tingin. Sinapak ko ang kamay niya. Napansins iguro niyang seryoso na ako kaya tinanggal niya na ang kamay niya sa legs ko.
Buong byahe ko siyang di pinansin kahit na nilalambing niya ako. Nakakainid kasi. Ang bastos. Kitang nasa eroplano. Paano kung may makakita sa amin? Ugh! Nakakainis.
Pagdating namin sa pilipinas ay hindi ko pa rin pinansin si Clay. Bahala siya. Nakasunod lang siya sa akin. Narin
