Mahigit dalawang linggo na akong nagkukulong dito sa kwarto. Hindi na ako nakapasok pa sa trabaho ko. Nag-e mail na lang ako sa boss ko ng resignation letter ko dahil hindi ko talaga kayang magtrabaho nang ganito ang nararamdaman ko. Wala na yata talagang mangyayari sa buhay ko kung hindi ang magkulong na lang dito.
Sa loob ng mahigit dalawang linggo na iyon, palaging nandito si Cassandra. Tuwing umaga, bago siya pumasok ay dumadaan siya dito, at sa tuwing pagkatapos ng trabaho niya ay nandito siya. Tinuoad niya ang pangako niyang hindi ako iiwan. Pero hindi ko magawang maappreciate ang lahat ngayon dahil napupuno pa ng galit at sakit ang puso ko. Hindi jo pa alam kung paano magsisimulang mabuhay ng normal, tulad noon. Hindi ko alam kung oaano ko sisimulang mabuhay nang wala si Lexie sa b
