(An early out for an endless happiness)
KAHIT SA ELEVATOR ay walang pinalampas na pagkakataon si Garette. Natatawa na nga lang si Fortney dahil nagpa-panic ito sa tuwing bubukas ang pinto ng elevator.
“Ano ka ba, Garette?! Baka may makakita sa atin?” mahina ngunit mariing sabi niya.
“Wala namang tao eh,” anito habang hinahagkan siya sa batok at naglulumikot ang kamay sa harapan niya.
“Alalahanin mong may cctv ang MFC,” paalala niya.
“All right. I’ll behave na. Sorry, sweetheart.” Isang mabilis na halik ang iginawad nito sa kanyang labi. “Pwede naman siguro na holding hands.”
“Basta sa loob lang ng elevator.”
“Masusunod po, mahal ko.”
Mahal ko. Isa sa endearment na kinikilig siya pakinggan.
“Mahal raw. Baka si Wena ang mahal mo.”
“Wena? Paano naman siya nasali sa usapan natin?”
“
