37.

2332 Words

“Sorry, sorry! Huwag mo nalang pansinin ‘yong sinabi ko.” “You don’t have to. I find it cute, though,” Art said, still giggling on the other line. Hindi na nito hinintay pang makapagsalita pa si Art at ibinababa na nito ang tawag. Her heart skipped a beat. Hindi nito alam kung tama ba ang nararamdaman niya. She just shook her head and headed back to their home. Pumasok siya ng kuwarto nila at naabutan niya ang Ate Yen niya na namamalantsa ng kanilang uniporme. Napansin naman ng àkanyang kapatid ang tila pagiging balisa nito pero binaliwala niya muna ito. Nahiga si Marissa sa kanilang higaan at tinitigan ang kanyang telepono. Nagtungo ito sa gallery ng kanyang telepono at inisa-isa ang mga larawang nandoon. She stopped at the picture of the two of them with Art. She examined the ph

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD