KABANATA 40

1023 Words

“BAKIT hindi ka pa bumabangon, Sanya?” Kanina pa ako nakatalukbong ng kumot. Magtatanghali na pero hindi pa rin ako lumalabas ng kwarto. Hanggang sa pasukin na nga ako rito ni tatay. “Masama po ang pakiramdam ko,” tugon ko at saka binuntutan ng pag-ubo. Narinig ko ang yabag ng paa nito palapit sa akin. Inalis ang talukbong sa ulo ko at sinalat ang aking noo. “Wala ka namang sakit. Baka napagod ka lang. Uminom ka ng gamot.” Kahit galit sa akin sa tatay ay biglang nagbaho ang boses nito. Bigla itong naging maaalahanin sa akin. Siguro dahil anak niya ako ay hindi niya ako matitiis. Ginalingan ko pa lalo ang pag-ubo. “Ayos lang ako , tay. Ipapahinga ko lang po ito.” Isang mahabang paghinga ang pinakawalan nito. “Anak, patawarin mo ako sa nangyari kahapon. Ginagawa ko lamang ito dahil

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD