Chapter 46

500 Words

Beatrix POV Andaming nagbubulungan na kesyo may nagbalik na daw at mga transferees. Nakakasawa na. Papunta kami ngayong cafeteria para mag lunch. Pagpasok namin ng cafeteria ang ingay. Pero naka agaw pansin samin ang isang table na may 9 na tao. Dahil ang lakas ng tawa nila. Napatingin kaming lahat na royalties sa isang magandang babae na tumatawa. Ohmygash! Nandito na siya! Napahinto kaming lahat as in kaming lahat dahil sa pagkita namin sakanya. "I-i-isabela" naiiyak na sabi namin. Gusto kong siyang yakapin dahil miss na miss ko na siya. Pero hindi, nasaktan namin siya baka hindi niya pa kami na patawad. Napahinto sila sa pagtatawanan dahil mukhang napansin nila kami. Napatingin si Bela samin. Ang ikinagulat naming lahat ay ang medyo pag ngiti niya samin. Napatawad na ba niya kam

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD