Reese's Point of View
I annoyingly looked at Nathan who's face cant be defined. Gosh! Bakit sa lahat ng makakasama kong kumain ngayong gabi ay yung walang buhay pa? Di ko alam kung bakit minahal ko to dati.
"Stop that looked on your face Nathan. Ang ganda-ganda ko tapos ganyan mukha mo? Problema mo na naman?" Imbes na sagutin ako ay tumingin pa ito sa labas.
"Wow! Im talking to a wall now? Is that it?" I rolled my eyes. Mas mabuting ubusin ko na tong pagkain ko ng makauwi na ako.
I sigh as I look at Nathan. Whenever I ask him na kumain kami sa labas ang tahimik niya. Sobrang lalim ng iniisip.
Its been six years since she left him. I didnt know the whole reason but I know its valid.
Ibinaba ko ang kubyertos ko at nag-isip ng tanong na ibabato sa kanya. Something that would catch his a
