Chapter 43
Nagising ako dahil sa sinag ng araw na tumatama na ngayon sa mukha ko. Hindi ko na maaalala kung paano pa ako nakatulog kagabi. Everything’s getting unclear to me. Marami na akong tanong na hindi ko na alam kung saan ako hahanap ng sagot. Lahat ng tao sa paligid ko ay tikom ang bibig na magbitiw ng kahit na maliit na impormasyon. I got out of bed weakly. Hinawi ko ang kurtina kaya mas lalong tumama sa akin ang sinag ng araw na dahilan para bahagyang sumakit ang mga mata ko sa pagkasilaw. Tulad ng nakita ko kahapon ay bantay sarado ng mga tauhan ni Damon ang bahay kung saan niya ako dinala. I was planning my escape when I heard the door. Ang pagbukas nito ang siyang nakapagpalingon sa akin and I saw Damon, holding a tray of breakfast and a pair of clothes. He’s just wearing an aegean blue
- Writer
