ANDREA
Medyo dismayado ako sa sarili nang araw na iyon, planado na ang pagluwas namin ng Manila kinaumagahan pero nilagnat pa ako.
Maselan ang kalagayan ng anak ko, ingat na ingat ang ospital na mahawaan siya ng kahit anong sakit ngayon, dahil kakaumpisa palang niyang lumakas at maka-recover. So, kailangan muna akong gumaling bago kami makadalaw sa kaniya.
Nakakaramdam ako ng guilt nang makausap ko siya at mahimigan ko ng pag-aalala ang boses niya dahil sa pagkakasakit ko.
And I was expecting also na marahil kapag nalaman nitong hindi kami matutuloy bukas para puntahan siya ay baka ma-disappoint din ito ngunit taliwas iyon sa inaasahan ko.
“Alam ko na po Mama, naiintindihan ko po. Sinabi na po sa akin ni Papa at pinaliwanag,”ang nakakaunawa niyang sabi.
“Baka nga raw po hindi na
