Humahangos akong bumaba ng kotse ko, napakunot ang noo ko ng makita ko si Brandon na nakapostura lang sa may pintuan. "Nakakainis ka! Akala ko napaano ka na nagmamadali pa naman ako umuwi." Inis na sambit ko, sinalubong niya ako sa main door nang makalapit ako sa kanya sinuntok ko siya ng mahina sa dibdib niya. He just answered me with a big smile on his face. Pang-asar pa! Pinagmadali niya akong umuwi from work then eto siya, ni walang bahid ng sama ng pakiramdam. Brandon grabbed my hand and took me into our room. Before he open the door he put his hands on my eyes to cover it. "What.... Is This?" manghang tanong ko as I entered our room. He picked up the remote, clicked it and our room was filled with a beautiful song. ♫♪ All my life was a paper, once plain, pure and white Till

