Hindi ko alam kung gaano kami kabilis nakauwi galing sa bagong bukas na restaurant ng kumare ni mommy basta ang alam ko muntik na akong himatayin sa sobrang kaba sa sobrang bilis ng pagpapatakbo ni Brandon.
Andito na kami ngayon sa bahay ni Brandon sa Parañaque, parang ayaw ko bumaba sa kotse dahil bigla akong natakot sa itsura ni Brandon kanina pa kasi nakabusangot ang mukha niya at laging salubong ang mga kilay niya, tinatanong ko siya bakit hindi kami doon sa bahay nila mommy dumeretso pero wala akong nakuhang sagot sa kanya.
"Baba na." sabi niya pagbukas ng front seat door. Hindi ako kumibo, kinikiskis ko lang ang mga palad ko habang kagat-kagat ko ang labi ko.
"Gusto mo pa bang buhatin kita?" galit na sabi niya. Agad akong tumayo at sinunod ko na lang siya baka buhatin pa nga niya
