When Blue Descends

CHAPTER 38

“Why can't you guys just say it? Why make me suffer like this?” I said almost whispering.

I then felt his gaze on me but I didn’t bother to look at his reaction.

I hate this. I hate it when they say it. Why can’t they be just straightforward? It is not that I am giving them a chance, it is just I want to clear things out so they won’t read too much into my actions.

“Sorry, I didn’t mean it like this,” he said as he grabbed onto my hand gripping into his arm, and pulled me gently to walk closer into his car.

I bit my lip as my gaze again started to get hazy.

Agad na akong sumakay sa shotgun seat at hinintay si Eedrix na makaikot sa sasakyan at sumakay na rin. Inayos ko na iyong seatbelt saka ko ipinatong ang braso ko sa may pintuan bilang pangsuporta sa ulo ko at mariing pumikit.

I guess they shouldn't be saying it… Ang gulo ng isip ko. I don’t want to face it now with a hazy mind. Dumagdag pa si Jaxen kanina. I don’t know why I suddenly felt like I must explain to him why I am here. I don’t even know what the heck he is mad about. I must sort things out tomorrow.

Marami pa akong nararapat na intindihin at ayoko nang dumagdag pa iyong kung ano mang problema sa pagitan naming dalawa.

Napatingin naman ako kay Eedrix na kalmado lang na nagmamaneho. Isa pa itong lalaking ‘to, paiba-iba ugali. Parang noong nakaraan lang ay hiyang-hiya siya sa akin.

“What? Pogi ko ‘no?” turan niya. Naramdaman niya siguro na nakatingin ako sa kaniya.

Kapal din ng mukha.

Inirapan ko nalang siya saka muling tumanaw sa bintana.

“Khat?”

“Hmm?” I utter as I heard him mention my name. I didn’t bother to look at him.

“Really, who is that guy to you?” he asked, about Jaxen.

“He’s my block mate,” I simply answered without even thinking deeply about his question.

“Just your block mate?”

My eyes darted at the sign saying the name of the village as we entered it. The gate slowly opened as it detected Eedrix’s plate number. The security guard also waved his hand as a greeting to us. I smiled lightly even though the guard couldn't see me through the tinted windows.

“Yeah, just a block mate. Why, you jealous, babe?” I asked back as my gaze shifted to the street lights that opened along the road.

Kinn then gently titters followed by a “Yes”.

“You don’t have to, ikaw lang babe ko,” biro ko sa kaniya.

Nilingon ko naman siya nang nakangiti at nakita ko naman siya na naiiling habang nakapako pa rin ang mga mata sa daan.

“Talaga lang ha? Hindi mo nga alam kung mayroon ba akong girlfriend o wala,” saad pa niya.

“Of course, surely, may mga nagkakagusto sa ‘yo. But I am assuming you don’t have one or else ‘di ka naman kikiligin sa akin,” pabiro kong sagot sa kaniya.

“Alam mo, masyado na tayong kumportable sa isa’t isa”

“Bakit, ayaw mo ba? Hindi ba’t gusto mo akong maging kaibigan?” tanong ko pa nang maalala ko iyong una kaming nagkakilala.

“I do. Gusto ko ano. You don’t know how happy I am na parang noong unang meet lang natin is wasted ako pero ngayon ikaw na ‘tong wasted sa ating dalawa--”

“Dude, I am not wasted,” pagputol ko sa sinasabi niya.

“Isa pa, you do look intimidating. I didn’t know na okay ka naman pala maging kaibigan,” pagpapatuloy pa niya nang hindi pinansin iyong sinabi ko.

“Ganoon talaga, I just don’t want people to assume na madali akong makuha”

Napatawa naman siya nang bahagya saka dahan-dahang ni-park iyong sasakyan niya sa tapat ng condominium ko.

“Then why do you already trust me?” he asked.

The corner of my lips then slowly raises, making his smirk fade.

“Who told you that I already trust you fully?” I asked back and started to unbuckle my seatbelt.

I was about to reach out for the door handle but then stopped when I felt his hand wrapped around my wrist. I then look at him. He is scooting close to me making our face almost touching.

“Why are you so close?” I asked hesitantly.

He then blinks a couple of times looking like he doesn’t know what he’s doing.

“I… forgot…” he mumbles as he lets go of my wrist, pulls his face away from mine, and unbuckles his seatbelt.

Hinayaan ko nalang siya dahil nararamdaman ko na iyong p*******t ng ulo ko bunga ng alak. Hindi ko naman maiwasang mapahawak sa aking sentido at marahan itong hilutin.

“Tinatamaan ka na, ano? Ang dami mo ba naman kasing ininom kanina,” natatawang saad ni Eedrix.

"Masakit lang naman ulo ko," pagdadahilan ko saka inabot iyong mga gamit ko sa backseat.

"Alam ko pano mawawala 'yan," saad niya pa habang pinapanood ako na tupiin iyong marumi kong damit.

"Pano?" Tanong ko nang hindi siya tinitignan. Dama ko naman iyong titig niya kaya alam kong nakatingin at pinanonood niya pa rin ako.

"Hindi ko iuuntog iyong ulo ko sa pader," saad ko pa nang mag-angat na ako ng tingin matapos tupiin ang damit ko.

Napatawa naman siya nang bahagya saka niya ako sinenyasan na bumaba na kami ng sasakyan.

"What I want to say is that if you will let me stay in your unit for a bit…"

Kinuha ko naman iyong phone ko mula sa bulsa ko at tinignan ito. Sakto namang nakatanggap ako ng text mula kay Kimberly dahilan para mapahinto ako sa paglalakad at basahin ito.

Where are you? Pauwi ka na ba? Tinawagan ako ng mama mo, it seems like she's in your unit…

"You okay?" Tanong ni Kinn nang mapalingon sa akin at mapansing hindi niya ako kasabay maglakad at napahinto ako.

Naglakad naman siya pabalik sa akin saka nameywang pa sa harap ko. Agad ko namang ipinatay iyong telepono ko saka napatingin sa napakataas na building na nasa tapat ng kinatatayuan namin ngayon. Inilipat ko naman ang tingin ko sa kabilang building na kasing taas din halos ng nasa tapat namin.

"Mr. Gage?" Pukaw ko sa atensyon niya.

"Bakit, Ms. Maia?"

Dahan-dahan ko namang itinapon sa kaniya itong paningin ko saka inabot iyong kamay niya. Napakunot naman ang noo niya dulot narin siguro ng pagtataka sa ikinikilos ko.

I then placed my gaze directly into his eyes. He then stared back as he rested his free arm on his hip.

"You are not trying to get in my pants, are you?"

His face immediately went ruddy. He definitely did not expect my question. I wanted to laugh at his reaction but I stopped myself as I wanted him to take my question seriously.

"Of course not, babe," he answered after a good minute of him being flustered.

"Then, can I stay in your unit for the night?" I asked.

Napatawa naman siya nang bahagya at rila hindi makapaniwala.

"You're not trying to get into my pants, are you?" Balik na tanong niya sa akin kaya naman napatawa rin ako.

"Never, babe," sagot ko.

"Sure, but why? Nandito na tayo sa tapat ng building mo?" He asked as we start shifting our way to his building.

"My mom's in there," I simply answered.

"Why? You don't want your mom in there?' He asked again.

I then shook my head as an answer.

"I don't feel like talking to her yet," I answered.

He then hummed in response and didn't bother to ask more questions which I thanked him for in my mind.

"Good evening," inaantok na bati sa amin noong guard nang pagbuksan niya kami ng glass door.

"Good evening, Mang Ador," bati pabalik ni Eedrix sa inaantok na guwardiya.

Nginitian ko lang naman iyong guwardiya bilang respeto saka tuluyan nang pumasok sa building. Tuloy-tuloy ang lakad ni Eedrix papalapit sa may reception desk saka may binulong doon sa isang employee. Naglakad lang naman ako papalapit sa akniya saka hinintay siyang matapos makipag-usap doon sa receptionist.

Naramdaman ko namang nag-vibrate iyong telepono ko pero sinadya kong pigilan ang sarili kong galawin man lang iyong kamay ko na mapalapit sa bulsa ko.

“Saka na kita titignan,” bulong ko sa sarili ko.

“Sino?” sulpot ni Eedrix sa may balikat ko.

Hindi ko naman siya sinagot saka naglakad na papalapit sa elevator.

“Aba, alam mo kung saan akong floor?” tanong niya.

“Hindi,” sagot ko saka pumasok sa elevator nang bumukas ito at hinintay siyang makapasok din sa elevator.

Agad naman niyang nipindot iyong pinakamataas na floor dahilan para mapakunot ang noo ko.

“’di na ba ako makakauwi nang buhay?” tanong ko sa kanoya dahilan para mapatawa siya.

“Yes, para ‘di ka makawala,” sagot nia nang maintindiohan niya iyong tinutukoy ko kaya naman natatawa akong napailing sa tugon niya.

“Alright, let me inform my bodyguards,” I said as I pull my phone out of my pocket.

Napatawa lang naman siya saka namulsa sa magkabilaan niyang bulsa at sumandal lang sa dingding ng elevator habang pinanonood ako. I then stared at my lockscreen as it shows that Kimberly sent me an attachment.

“What? You don’t want to inform your bodyguards anymore?” he asks as he stands straight.

I then put my phone back in my pocket as I lean against the wall and look at him smiling faintly as my eyelids go heavy.

He then takes a step closer until his feet are half a foot closer to mine. He lowers his face up to my level and stared intensely into my eyes.

The corner of my lip rises.

“Yeah,” I answered whispering.

So does the corner of his lips together with his eyebrow raising.

“Your confident that I am not gonna do anything to you?” he asks with his voice going a little hoarse.

I cannot help but titter with his voice cracking making him titter as well with how stupid he sounds.

“God damn it,” he utters between his titters.

My gaze shifted to the level of the floor our elevator is passing by.

“How come there’s no single person at least pressed the elevator?” I asked.

“Dude, it's freaking midnight. Everyone’s probably sleeping,” he said as he then leans against the wall, I am leaning making him stand beside me.

“Wow? Sabay-sabay sila natutulog?”

“Aba, hindi ko alam. Ngayon lang naman ao inabot ng ganitong oras dito,” saad pa niya saka ipinikit ang kaniyang mata.

Napangiwi nalang ako saka sumandal nalang din at pinanood ang pag-angat ng numero rito sa elevator.

“Question”

Napatingin naman ako kay Eedrix na ganoon pa rin ang itsura. Nakasandal habang ang kaniyang mga kamay ay nasa bulsa niya lamang at ang kaniyang mga mata ay nakapikit lamang.

“Hmm?”

Iminulat niya naman iyong isa niyang mata at sinilip ako saka agad din naman itong ibinalik sa pagkakapikit.

“If you are going to ask me why I don’t have a boyfriend, don’t bother,” sabi ko sa kaniya bago pa siya magsalita.

Marahan naman siyang napatawa saka tumayo na nang maayos at naglakad palabas ng elevator nang sakto itong tumunog at magbukas ang pinto.

Hindi naman niya tinanong iyong tanong niya making me assume that I am right about the question he was about to ask. Sinundan ko nalang siya na maglakad sa hallway saka huminto sa tapat ng pinakamalaking pinto kumpara sa ibang unit.

Kinuha naman niya iyong susi ng suite niya saka agad na itong binuksan. Pinauna niya naman akong pumasok at agad ko namang inilibot ang aking mata upang kilalanin ang unit niya.

“Be comfortable,” he said as he shuts his door closed and walks close to his couch, and gestures me to sit on there.

Nginitian ko naman siya saka naupo rito. Kinuha niya naman iyong blusa na kanina ko pa hawak na ikinabigla ko.

“Want me to prepare you my precious soup kapag nakainom ako?” tanong niya habang naglalakad papunta sa isang kwarto nang hindi pinansin ako na kukunin sana iyong blusa ko mula sa kamay niya.

“Eedrix, ako na maglalaba niyan,” sabi ko sakatumayo dahil hindi ko kayang hayaan siyang linisin iyong damit ko dahil suot ko na nga iyong shirt niya at ginambala ko pa siya rito sa unit niya.

“Nah, its fine, ako na,” saad niya mula doon sa kuwartog pinasukan niya which I assume to be his bathrtoom.

Naglakad naman ako papalapit doon dahil hindi ko talaga kayang galawin niya iyong damit ko. Isa pa, baka mamaya ay hindi naman siya marunog maglaba. Masira niya lang iyong damit ko.

“Maglulto ka pa, hindi ba? Magluto ka na, ako na riyan,” saad ko nang mahawakan ko iyong door knob at buksan ang pinto.

Agad nnamang bumulaga sa akin nang mabuksan ko ang pinto niya iyong si Eedrix na kasalukuyang hinuhubad iyong itim at malaki niyang t-shirt. Napahinto naman ako saka agad napaatras. Mukha namang narinig ako ni Eedrix na binuksan iyong pinto dahil napalingon siya sa akin.

“Sorry, hindi ko alam na nagbibihis ka,” hingi ko ng paumanhin.

Nakaawang lang iyong mga labi niyang nakatingin sa akin habang kitang-kita koiyong maganda at matipuno niyang katawan na kalahati na lamang ang natatakpan ng shirt niya.

Hindi naman gaya ng inaasahan ko na banyo itong kuwarto kundi ito ay ang kaniyang bedroom. Samantalang iyong blusa ko ay nakita kong nakapatong sa isang lamesa niya na mukhang doon niya inilapag saglit dahil nga sa magbibihis siya.

Nag-iwas naman na ako ng tingin saka tatalikuran na sana siya ngunitbigla kong naramdaman ang pag-vibrate ng phone ko. Agad kong kinuha ‘to at nakita ko naman sa peripheral vision ko na nagpatuloy na sa aghuhubad ng shirt si Eedrix at naglakad papalapit sa closet niya.

Nakita ko naman iyong notification na nakapaskil sa lockscreen ko nasiya ko namang ikinakunot ng noo nang mabasa ko ito.

Kimberly sent an attachment:

Miss Maia, look at this.

Email ito ni Kimberly sa akin na mayroon uling naka-attach na link. Nakita ko namang may “CLAW” sa link address kaya naman na-curious na ako sa kung ano bang mayroon sa link at dali-dali ko narin itong binuksan.

Agad namang dumiretso iyong link sa isang balita mula sa isang kilalang news company.

Narinig ko naman ang papalapit na yabag ni Eedrix sa akin. Huminto siya sa tabi ko at nakibasa noong news na ngayon ay binabasa ko rin.

Hindi ko maiwasang magtangis ng panga sa halo-halong emosyon na nararamdaman ko.

I then heard Eedrix laugh making me shift my gaze at him. He is now looking back at me with both of his hands resting on his hips.

“Want me to be your model?”