Chapter Thirty-two:
“What’s the real score, Pearl? Hmm?” Napaikot na lang ang mata ko dahil sa tanong ni Angel. May pagka-tsismosa talaga itong kaibigan ko. Palagi na niyang tinatanong kung ano daw ba ang score namin ni Rodel. Sabagay, sino ba namang hindi magtataka halos araw-araw bumibisita sa shop ko tapos we are always eating out.
“Walang score, okay?” sabi ko habang sinasalansan ang mga paninda kong sandals. Binuhat ko ang isang bundle ng mga ito at ipinatong sa isang lamesa at sinimulan ko na itong bilangin.
“Papaanong wala? Always nandito si Papa Rodel, imposibleng wala,” sabi naman ni Angel. Itinigil ko ang pagbibilang at hinarap na siya. Nameywang pa ako sa harapan niya.
“Well, sa amin ay possible. Magkaibigan lang kami. No feelings attached,” I said at bum
