“May kailangan akong sabihin,” sabi ko.
Lahat sila ay napatingin sa akin.
Inilabas ko ang papel na natagpuan ko sa ilalim ng pinto ko.
“Bago tumunog ang kampana, may iniwan ito sa silid ko.”
Kinuha ni Sharon ang papel at binasa nang malakas ang unang pangungusap.
“Ang unang mamamatay ay hindi ang unang biktima…”
Bigla siyang tumigil.
“Bakit?” tanong ni Bert.
Itinuro niya ang pangalan sa ibaba.
“Roy.”
Napapikit si Yana.
“Hindi ibig sabihin nito na patay na siya,” sabi ni Ivan. “Walang nakakita sa kaniyang namamatay.”
“Tama,” sagot ko. “Pero may isang bagay na hindi ko maintindihan.”
“Ano?”
“Kung ang unang mamamatay ay hindi ang unang biktima… sino ang unang biktima?”
Biglang may tunog na nagmula sa itaas.
Isang marahang kaluskos.
Pagkatapos, tatlong katok.
Tok.
Tok.
Tok.
