Mira POV
“Hindi pwedeng ganyang ang itsura mo pagnagkaharap kyo. Hindi natin mapipigilan kung isang araw ay magtagpo ulit kayo, kaya pilitin mong maging matatag.” wika ni kuya habang kumakain kami. Katabi na niya si ate Myla na tahimik lang na nakikinig sa amin.
“Nagulat lang ako. Hindi ko naman akalain na makikita ko siya. Akala ko okay na ako, masakit pa pala.”
“Oh ngayon alam mo na kung anong nararamdaman mo kaya dapat alam mo na rin kung paano magrereact kung sakaling magkaharap kayo. Alam na rin nating nandyan lang siya sa paligid kaya maging matatag ka.” mahinahon ang pagbibigay sa akin ni kuya ng abiso. Laking pasalamat ko dahil kasama ko siya kanina nang mangyari yun.
“Ano? Mahal pa ba?’
“Hindi na.” mabilis kong tugon.
“Sus! Tanggi ngayon, iyak later.”
Ngumuso ako sa kanya.
