"Are you sure about this?" tumango ako kay Leah bago inumpisahan ang pag-iimpake ng mga damit ko.
It's been a week since our wedding was cancelled. Isang linggo na rin na wala siyang paramdam at inaasahan ko na 'yon, pumupunta sila tita at tito dito pero mas pinipili ko nalang tanggihan ang mga inaalok nila sa akin.
Sobrang nahihiya ako sa kanila, sa sobrang dami nilang itinulong sa akin ay ganon lang ang isusukli ko sa kanila.
"Wala na akong mapupuntahan dito, Leah. Nahihiya na ako at di ko na kaya lahat ng problema ko, gusto ko na sila takasan lahat ng problema ko pero ng mga panahon na 'yon may makakapitan pa ako." Sandali akong tumingin sa kanya at nag-umpisa na naman tumulo ang luha ko, "Hindi ko na kasi kaya ngayon, sobrang sakit na."
Pinunasan ko ang luha ko bago muling hinawaka
