Chasing the Badass Doctor

bad news

“Ang galing mong bruha Ka, nakarating ka lang ng London tumalino kana.

Uyyyyy inspired ka nga pala, may silbi din pala sa katauhan mo ang kapatid ko.”

Sira ka talaga b*tch huwag ka ngang maingay baka biglang kabahan ang kuya mo. “Uy si ate Clea concern masyado.”...gagi ka talagang babae ka ikaw nga diyan eh naglupasay sa isang halik ni engineer Aragon.

“Abogago yun, silang lahat naman Engineers eh. Nakakasura ang engineers profession nila.”

Bestie, after ng competition manalo man o matalo gagala muna tayo huh. Dora the explorer muna tayo dito sa London.“Sure....we will explore after this competition. Sa tingin mo may pag-asa kaya tayo?”

Mga gurang na iyong mga kalaban natin eh, mukhang may mga negosyo na.

“Weeehhh tayo na wala? Anong tawag sa mga pinatayo natin?”

“Business!”

“yun naman pala eh!”

**********

Awarding ceremony...

Kapitkamay kaming dalawa ni Afsheen...sh*t b*tch kinakabahan ako ng sobra. Para akong nahihilo at nasusuka. “Tangene mo Clea nag-ana ana na ba kayo ni Kuya Afzal? Bakit nasusuka at nahihilo kang bruha ka, umamin ka tangene ka.”

Hoy grabeh ka sa'kin buntis agad. Hindi ba pweding sign of nervousness lang. Kaluka kang babae ka sobrang advanced mong mag-isip.

“You know my instinct Clea, even how deep you hide I can dig it out.”

Namutla ako sa sinabi ng bestfriend ko. Malakas kasi pang-amoy nito, kung naging psychiatrist lang ito malamang walang kawala ang mga kriminal.

“Ako halik lang ikaw Ana-ana na. Magaling bang bumayo ang kuya ko bruha?”....letsi mukhang kamatis na ako ang init na ng mukha ko. Ang luka-loka biglang bumulanghit ng tawa. Napalingon tuloy ang mga kasamahan namin.

“Im sorry guys, my bestfriend is just feel damn nervous.”

May araw ka rin sa'kin b*tch...“may gabi din clea.”

“And the first runner is Clearose Arellano Humpress of International University of Business and Professional, Toronto, Canada.”

“Clea, first runner up ka. Hey! Earth to Clearose. Para kang tanga, tinakasan kaba ng kaluluwa mo?”

Hala first runner up ako b*tch. “Umakyat kana sa stage kunin mo na yung price mo bruha ka.”

Thank you kindly for this acknowledgement and recognition of my work. Thank you for this praise, everyone has been extremely helpful. Thank you, I greatly appreciate the compliment. I feel very encouraged by this recognition and am happy to hear that my skills have improved since joining the team. And here I am in front of everyone accepting my award. Thank you.

“Thank you Ms. Humpress for your humble message. And finally from the strict selection and analysis of our judges on the future champion of this competition among the participants. Every detail, every technique method in their proposals and every idea is really focused on. But in every competition there must be a winner. And the winner of the International Business Proposal Competition is none other than Ms. Afsheen Herrera Della Torres of International University of Business and Professional, Toronto, Canada.”

Napalundag ako sa tuwa dahil for the second time naming sumali dito sa London ay nanalo na naman ulit kami. The last time pang-apat lang ako pero okay lang at least may naiuwing award kaysa wala. Magbubunyi na naman ang buong Canada. Matutuwa talaga ang mga magulang namin.

Go b*tch kunin muna ang iyong premyo. Nasungkit muna naman ang tagumpay para ialay sa Canada. Sobrang natuwa din ang aking kaibigan sa kanya pagkapanalo. Umakyat na ito at napakalawak ng ngiti.

“Ladies and gentlemen I'm Afsheen Herrera Della Torres and I am a representative of the International University of Business and Professional, Toronto, Canada.

Thank you very much for initiating this competition. Thank you very much for giving us the opportunity to show the world our excellences.

It is my pleasure and honor to receive this award. I worked hard to build unique ideas to achieve this. It is a great honor for the country that I represent. A victory and proof that they did not make a mistake to choose me for this competition.

Habang nasa kalagitnaan ng speech ang aking bestfriend. Biglang nag-ring ang aking phone at si kuya Clarence ko ang tumawag. Dahil sa tuwang maibalita ang aming pagkapanalo agad kong sinagot ang kanyang tawag. Kuya nan----

“Clearose, mag-impaki na kayo ng inyong mga gamit. A soon as possible kailangan ninyong makauwi dito sa Canada. I will you up immediately so please hurry up and go to the Airport now. Kuya ano pa ba ang nangyayari at nagka-ganyan po kayo. Hindi ko po alam kung anong iyang pinagsasabi nyo.

“Si Tito Markus nabaril at nasa critical na kalagayan.”

Many thanks to all my competitors in this competition. I am glad to be with you for a short time. Good luck to all of you. God bless you all”....patuloy niyang pasasalamat.

Para akong pinagbagsakan ng langit at lupa sa aking narinig na balita mula sa aking kapatid. Ang ganda ng ngiti ng kaibigan ko sa isang iglap lang ay mawawala. Nanginginig ang aking buong katawan. At hindi ko namalayang nakalapit na pala si Afsheen sabay Ng pagbagasak sa lupa Ng aking cellphone.

"Clea, what happened?" then I start crying.

"C'mon b*tch why you cry?"

“Clea, I said what happened? She shouted but still I didn't answer. She picked up my phone and she check the caller. “It's kuya Clarence”...she said. I was still sobbing and she panicked.

“C'mon Clea, speak it up. Why kuya Clarence called you?”

"T-tito Markus"...utal kong sabi habang humihikbi, hindi ko alam kong paano ko simulant isalaysay ang nangyayari. Alam kong malakas siya pero hindi ko alam ang magiging impact ng balita sa kanya. Buong buhay niya umikot kay Tito Marcus.

"What happened to my father Clea?" inaalog-alog ko pa siya

Si T-tito Markus ay critical at n-nasa hostipal n-ngayon.

“No, no doesn't true. You're just joking right? Tell me your just kidding.”

Bestie, we have to get ready because anytime soon kuya Clarence will be here to pick up us....ani ko this time I need to be strong for her.

“Nooooooooooooooo!!!” she yelled in front of everyone. She shouted out loud and cried. “Why God, whyyyyy? For all the people, why my father? I hugged her tight to let her calm down even I know she can't.

Lahat nang naroon pinalibotan na kami. Lahat nang mga reporters samo't saring mga katanungan. Ako ang nalang ang kanilang tinatanong tungkol sa biglaang pangyayari. Kahit hirap na hirap na ako sa situation I still try to manage. Isinasalaysay ko ang mga pangyayari . Kailangan ko pang aluin para kumalma ang aking kaibigan. At the same time kailangan kong sagutin ang mga katanungan ng mga reporters na naroon.

Kailangan na naming makapunta ng Airport as soon as possible. Kaya ibinilin ko nalang sa aming couch na ito na ang bahalang magdala sa lahat ng aming mga gamit na nasa hotel na tinutuloyan namin. Ibinigay ko ang susi nang aming hotel room.

Pilit kong pinapatayo at inalalayan si Afsheen na maglakad dahil wala na itong sapat na lakas.

Ang lahat nang mga naroon ay naki simpatiya sa nangyayari. Sabay-sabay pa silang nagsasabi na ipagdadasal nila ang kaligtasan nang ama ni Afsheen.

Sa buong durasyon ng byahe panay ang iyak ng aking kaibigan.

Mula sa taxi na aming kinalululanan hanggang sa loob nang airport panay pa rin siya sa pag-iyak. Wala na itong paki-alam sa paligid at hinahayaan ko nalang para maibsan ang kanyang bigat na nararamdaman.

Panay naman ang tawag ng mga kapamilya at kaibigan. Pero hindi ko na pinag-aaksayahang sagutin pa ang mga tawag nila. Dahil mas higit na nangangalingan ng lakas si Afsheen.

Bestie, everything will be fine. Please be strong, Tito Marcus teach you how to be strong right?. We need to pray ang trust God para maka survive sa pagsubok na ito. This is the part of our trials, this is a test on how we trust God and believe our self.

Tumawag naman si Afzal dahil siguro alam na nitong matatapos na ang competition. Naka video call pa kaya hindi ko alam kong sasagutin ko ba o hindi. Pero pinili ko nalang sagutin because he deserve to know the truth.

Hello hon, kumusta? “Hon, why are you crying natalo kaba para umiyak? Ano ka ba okay lang yan better luck next time.” natawa ako ng pagak sa kanyang sinabi.

Nanalo ako hon, 1st place ako dahil ang kapatid mo ang grand winner.

“Yes, I knew it! Alam kong kaya niyo. Akala ko ano na tears of joy lang pala. Teka bakit nasa airport na kayo kaagad, napaka atat niyo namang umuwi. Sino ba yang panay ang iyak sa tabi mo? Nasaan si Afza?”

Kuya Clarence will fetch us in an hour or so. “Why?”

Because Tito Marcus got shot and he is in the critical situation.... tuloy-tuloy kong sabi.

“What???”

Just pray hon, everything will be okay. This is just our trials. Just be strong there, huwag kang panghinaan ng loob kaya nating lampasan ito. Nakita ko ang pagtulo ng mga luha ni Afzal.

“Sige mag-iingat kayo hon, I love you.”

I love you too....I will call you later bye....