Chapter 36
"Engineer"
Sinayaw niya ako kahit hindi ako marunong. I can't help but smile and laugh. My mind and my heart is at peace yet it's racing. Ang saya-saya ko. Hindi ko alam na posible pala ang ganitong lebel ng saya. Walang mapagkumparahan.
Kaming dalawa lang ang nandito but it's more than enough. Kahit pa siguro wala ang magarbong mga palamuti at magandang kasuotan sa tingin ko perpekto pa rin. Tahimik kong hiniling na sana bumagal ang oras. I want to remember everything tonight. Gusto kong ulit-ulitin ang gabing ito.
"Salamat," I said sincerely.
"Para saan?"
Nagkibit ako ng balikat. Ang totoo hindi ko alam saan magsisimula. I am just thankful for everything.
He kissed my forehead. "Masaya ka ba?"
Tumango ako.
"I did a great job then."
"Bakit mo naisipang gawin 'to?" I l
