XXXII. Inlove again
"Ano ngang ginagawa mo?" Hinila ko agad si Josiah sa gilid ng kalsada. Bigla kasi ako nakaramdama ng hiya kung may makakita saming biglang nagsisigawan.
"At teka, lasing ka?!" Hindi ko na maisip kung tanong ba iyon o sigaw. Hindi kasi nakalusot sa akin ang pagpasuray-suray nito sa paglalakad.
Sa pagsisigaw kong iyon ay nakuha niya lang na tahimik na umiling. "W-We need to talk, Tanya."
Nahimigmigan ako sa boses niya, parang may halo iyong lungkot at takot. Hindi ko alam! Naguguluhan na rin ako.
Bakit pa kasi kailangan niyang bumalik sa mga panahong nakumbinsi ko na ang sarili kong bumangon at makalimot?
Pero alam kong hindi rin kasi ganoon kadaling alisin ang lalaki sa isip. Dahil kung kaya ko lang, siguradong matagal ko nang nagawa.
Imbes na magreklamo pa, tum
