Chapter 57
Hindi kami makatulog ni Gav, pero dahil nakikita ko naman siyang inaantok ay pinatulog ko na rin siya. Natapos na kaming kumain ng hapunan, dinala lang naman iyon sa amin at pasalamat na lang ako na sa loob ng araw na ito na maraming nangyaring hindi maganda ay buhay pa rin kaming dalawa.
Wala akong ginawa, kung hindi ang tignan lamang siya. Pinagmamasdan lang siya sa kaniyang pagtulog. Halata sa mga eyebags niya ang pagod nito at puyat.
Isang katok lamang sa pinto ay napatingin na ako doon.
Wala naman kaming pinatawag na kahit anong service ngayon. Nang tignan ko ang orasan ay pasadong nine na ng gabi.
“Gav?” tawag ko sa kaniya. Alam kong tulog siya at hindi na dapat pang gisingin, kaso natatakot akong buksan iyon. Isang katok nanaman muli ay nangatog n
