Chapter 44
Pagkalabas na pagkalabas namin ay agad kong nakita ang dagat. Ngunit nakakatakot, dahil wala ka nang makita na puno o kahit ano sa dulo.
“Lagi ba talagang makulimlim dito? Nakakatakot naman, parang babagyuhin pa dito.”
“Pacific ocean.” turo niya sa gilid, halos mangilabot ako nang sabihin niya iyon. “We’re safe here, right?”
“I guess so,”
“What do you mean, you guess so?”
“We’re safe here from the killers who want to kill you and Rejanjo. Pero hindi tayo safe, kung sakaling bagyuhin tayo dito.” nakuha niya pa akong takutin! “Okay, ibahin na lang natin ang usapan.” umupo ako sa duyan, mula sa nakasabit sa puno.
Naramdaman ko na lamang na itinulak niya ang tali.
“What is your real name?”
“Kristopher Collin.” diresto niyang sagot sa akin,
