Sa ganitong bagay, asahan mong may pasabog talaga ang both sides. Since Lia didn’t know about us, about the truth towards me, hindi niya napaghandaan ang lahat. Masiyado siyang naging kampante at pabaya.
But then, aaminin kong nagulat ako nang makita si mama na umalma. Umiiyak ito habang nakatingin sa’min. “Please, don’t hurt my daughter.” Aniya habang nagmamakaawa. Nakatingin lang ako sa kaniya ng walang emotion ang mukha. Hindi ko maatim isipin na kasabwat si mama sa lahat ng ginawa ni Lia sa’min ni Hivo.
Naisip ko minsan kung tinuring nga ba talaga ako ni mama na anak dahil pakiramdam ko ay hindi. Ang sakit lang malaman na kaya ako kinopkop dahil sa yaman na paman sa’kin ng mga magulang ko.
“I lose my husband, wag naman pati ang anak ko ang kunin mo, Ria.” Sabi nito. Nanginginig ako
