BE MINE

JEALOUS

Hindi ko alam ang nararamdaman ko! Magagalit ba ako o hindi pero masakit parin isipin na kasama na ni Ryan ang totoo niyang mahal. Nasugatan naman ang daliri ko, Wala ako sa sarili nag hihiwa ng rekado. Umupo naman ako, I hope I'm just Erlyn upang makasama ko siya habang buhay ngunit isang panaginip nalang yun.

"Shaira, Sorry kung hindi ako nag sabi na pupunta ako dito. Don't worry, I'll leave later sasamahan ko muna si Ryan" Sabi nito. Tila na inis naman siya sa sinabi nito. Iba kasi ang dating niya sa sinabi ni Erlyn para siyang kinawawa nito o ano!

Para naman akong hangin dahil hindi ako kumibo sa sinabi nito. Pumasok naman ako sa room dahil alam niyang gigising na si Ryan. Sumilip naman ako at nakita ko si Ryan at Erlyn na masayang bumaba. A grain of my tears is about to fall kasi sa puso niya na sasaktan siya na nag tatago na alam na alam ng puso niya na mahal niya si Ryan ngunit hindi niya magawang mag sabi ng totoo.

Pumunta naman ako sa ibaba ngunit nag tatago parin ako. Nakita ko naman si Ryan na sinusubuan ni Erlyn, Bumalik naman ako sa kwarto at umiyak.

"Why are you crying shaira? Nakipag deal kalang naman kay Erlyn! kong wala si Erlyn hindi ko makilala si Ryan kaya wag kang mag inarte!" Inis na linta ko. Sinosubukan ko naman patahanin ang sarili ko ngunit hindi talaga matapos-tapos ang pag luha ko. Ilang oras naman ako nakakubli rito hanggang bumukas ng kwarto. I saw Ryan with a smile on his lips ngunit hindi ako ngumiti. Pumunta naman ito sa gawi niya, Umalis naba si Erlyn?

"Are ok love? Ang putla mo! Galing kaba sa iyak?" Tanong nito. Hinaplos nito ang pesngi niya ngunit agad siyang umiwas at humiga.

"I need to rest" Walang gana niyang sabi. Tumalikod naman siya ngunit naramdaman niya rin na humiga ito at niyakap siya.

"Love kong hindi ka maayos ngayon, Na iintindihan ko. Pero sana wag mo akong itaboy kong may problema ka" Sabi nito. Sumisik naman ito sa leeg niya. Tahamik naman na tumulo ang luha niya ang masakit pa ay hindi niya masabi ang tunay na problema niya sa lalakeng mahal nya.

"Ayos lang naman ako, Gusto ko muna ipikit ang mata ko" sabi ko at pilit sinusubukan na ayos lang ako! ngunit ang puso ko ay hindi maayos.

"Sorry ng pala, Kanina kong nag away tayo sa kusina hindi ko naman talaga na intindihan ang mga sinasabi mo" Sabi nito. Mabilis naman ako tumingin kay Ryan na ngayon ay ngumiti ito ngunit pilit na ngiti lang ibinigay ko.

"Wala lang yon" Sabi ko kahit hindi ko naman alam ang pinag awayan nila. Hinaplos nito ang buhok niya.

"Pupunta si lola dito upang bantayan ang kapatid kong si Mantha dahil one month lang naman tayo rito." Sabi nito. Agad naman kumurba ang ngiti sa labi ko. makakasama pala namin ang lola ni Ryan kasi ito lang ang nakakaalam sakaniya na mahal ko ang apo nito.

"I'm a different woman! Example lang naman ito. If I weren't Erlyn tatanggapin mo parin ba ako?" Tanong nito. Gulat ang mata nito na tumingin sa mga mata ko. Oo ng naman ano bang klaseng tanong yun?

"No, Mas mahal kopa si Erlyn kesa sa iba.

You love me no matter what I am! bakit naman ako mag hahanap ng ibang babae?" Sabi nito. Tumalikod naman ako, parang ayaw niya makita ang mukha ng lalakeng ito! na iinis siya sa bawat sabi nito. So ma iinis lang siya sakin! dahil hindi naman ako si Erlyn.

"Love may mali ba akong nasabi na ikinagalit mo?" Tanong nito. Natawa naman ako ng mariin. Inis naman ako tumayo.

"Aalis muna ako" Sabi ko. Aalis sana ako ng mag salita ito.

" Ayos kalang ba talaga?" Tanong nito.

"Wag kang mag alala, Ayos na ayos naman ako" Kahit ang puso ko nasasaktan bawat sinasabi mo! hindi mo manlang kayang maramdaman ang nararamdaman ko!

"Gabi na, Ano ba ang gagawin mo?" Tanong nito. umupo ako sa sofa habang iniisip ang palusot ko. Ano ba dapat ang sasabihin ko? mahal ko siya ganun ba dapat ang sasabihin ko? bilang Erlyn?

"hmm...I don't know. Gusto ko siguro pumunta sa rooftop mag pahangin" Sabi ko. Tumayo naman ito at hinawakan ang kamay niya napatayo naman siya.

"So let's go!" Sabi nito. Nawala naman ang galit sa puso ko o inis sa ginawa nito . Malamig naman ang simoy ng hangin. umupo naman kami sa bench at tumingin sa kalangitan. Ang ulo naman ni Ryan na sa paahan ko na minamasdan ang mukha ko.

"Ang ganda mong tignan love! parang ikaw ang na mumuno sa kalawakan" Sabi nito. Agad naman ako napangiti pero hindi naman ako nag tataka kong bakit ito nag sasabi ng magical words.

"-You know I felt wrong na kasama kita sa kusina, I don't know but parang iba ang kasama ko, Dahil naging medyo sweet ka kanina pero hindi magaan sa pakiramdam ang presensiya mo my heart is no longer beating properly kapag kasama kita sa kusina at ngayon na pumunta ako sa kwarto ay bumalik ang t***k ko sayo" Sabi nito. A-Ano? napangiti naman ako. Tama ang lola ni Ryan na mamahalin karin niya kapag mamahalin mo siya.

"Alam mo ba namay pagka bolero karin no!" Sabi ko baka nag bobolero lang ito madali paman din ako mahulog.

"no! hindi ako nag sisinungaling, Promise parang iba ang kasama ko kanina that I saw you in the bedroom ay bumalik ang pag gaan ng katawan ko" Sabi nito. Kinikilig naman ang loob niya ngunit pinipigilan niya.

" Ang ganda ng stars!" Change topic ko. Napatingin ako sa mga mata ni Ryan, Unti-unti naman lumapit ang mukha nito at hinalikan ako. Gumanti naman ako ng halik. Hopefully time doesn’t run out na kasama ko lang si Ryan ay ayos na sakin! I love him so much! no matter what happens kahit hindi ko kayang ipaglaban ang nararamdaman ko para sakaniya ngunit ayos narin!

"Mahal kita" Sambit niya.

Ngumiti ito. binigyan ulit siya nito ng matamis na halik. Sana ganito nalang palagi ikaw at ako lang ang kasama mo habang buhay. Sana ngalang!

Masaya kaming bumalik sa room, Napatingin ako kay Ryan bawat mukha namin ay may dalang saya. Ganito nalang sana palagi! Sana..Sana..