AVERY’s POV
Nakakabinging katahimikan ang bumungad sa akin, pero hindi siya ‘yong uri ng katahimikan na nakaka panatag. Ito ‘yong katahimikang may laman, may timbang, at bawat segundo parang may hinihintay na masamang balita na hindi pa dumarating pero ramdam mo nang papalapit na. Hindi ko alam ang sumunod na pangyayari ng unti-unting nandilim ang paningin ko habang buhat-buhat ako ni Sir Blythe. Then now…
Nakahiga ako sa kama, nakatingin sa puting kisame na walang kahit anong dekorasyon, parang sinadya para wala kang ibang pagkapitan kundi ang aking sariling blangkong isip. Sa gilid ng paningin ko, nakayupyop ang pamilyar na pigura. Gusto ko siyang gisingin pero mas pinili kong hayaan na lang siya muna. Napatingin ako sa aking kamay na hawak niya may swero doon. Gano’n ba ka grabe ang n
