“Ina? Kiana?” Bulong ko habang nakatingin sa dalawang taong tinutukoy nilang nagtaksil sa bayan na ako mismo ang namumuno. Unti unting sumikip ang aking puso at bumigat ang aking paghinga dahil sa aking nakikita. Hindi ako makapaniwalang sila pa ang magtataksil sa bayan, sigurado akong may dahilan sila ngunit ano ito?
Inalis ko ang aking paningin sa kanilang dalawa dahil hindi ko matagalan ang tignan sila sa lagay na iyon. Mula man kami sa mababang klase ngunit ni minsan ay hindi kami namaltrato nang ganito kalala. Makikita ang mga tuyong dugo sa iba’t ibang bahagi nang kanilang katawan at may nakikita rin akong mga pasa at sugat.
Mahabang katahimikan ang namayani mabuti na lamang at lahat sila ay nakayuko kaya walang nakatingin sa gawi ko dahil hindi ko kayang ipakita ang walang emosy
