The Last Goddess

Chapter Fourteen

CHAPTER 14: COMFORTING XUENGIT

_____________________________________________

LHADY POV

Umiiyak ako habang padabog na binuksan yung kotse no Jona Kaya naman napatingin naman siya sa akin.

It's unbelievable look..

"What happened Xie? At Mukhang sisirain mo pa Yung kotse ko?" Tanong ni Jona, sa akin. Habang nakatingin sa akin. Straight into my eyes pero tumingin lang ako sa kalsada habang may mga luha na gustong pumatak.

Ang init sa mata, gusto ko na talagang umiyak. 

"Let's go Jona, please. Ayoko na dito" sabi ko at pumikit para pigilin Yung pagtulo ng luha ko Pero nagkaroon pala ng chance Yung luha ko na umagos.

Dumilat naman ako at sakto naman na nakita ko siyang hinahabol ako. I'm hurt my own stupidity Rain. Ayoko na.

"Faster" sigaw ko sa kaniya. Ayoko Nang mag-stay dito. Hindi na kaya ng Puso ko na lumaban. Ang sakit na kasi ehhh..

"Come on Xie. What happe---?" Tanong niya habang nagdradrive Pero I cut her words by saying those hurtful words that I can't carry anymore.

"I can't stand with Rain, Jona. Ang sakit sakit kasi ehh, ang sakit sakit nito" sabay turo sa sumisikip Yung puso ko habang umiiyak. Ayoko, gusto ko Nang mamatay. "And you know what is the story behind me and Rain" sabi ko sa kaniya habang umiiyak. Ayoko na, ayaw na ayaw ko na. Ang sakit talaga.

"Ok I knew it. Sabi ko na nga ba at dapat talaga na Hindi kita iniwan at sinunod na umalis ako roon, I'm expecting this cry on you. But Ihahatid na kita sa bahay niyo. Para makapahinga ka na" Sabi niya at tumahimik na. Habang ako naman ay nag-eemote rin sa sulok Dahil sa sakit. Ang sakit sakit kasi talaga.

Hindi ko maintindihan kung bakit bumabalik Yung sakit ng puso ko.

Hindi ko maintindihan kung bakit ganito Ang nararamdaman ko. 

Bakit ba kasi nagbalik ka pa Rain? Ok na ang lahat ehh, ok na ako. Nakakamove on na ako ng kaunti. Pero bakit bumalik ka?

Ayokong makita Kita pero Mahal parin Kita. Mahal na mahal parin Kita yun Yung Totoo Rain. Mahal na mahal..

Ano bang meron ka Rain at gustong gusto Kita kahit Anong kasamaan pa Ang ginawa mo you are only be my Rain.

Ito Ang pinaka-ayaw ko na part sa love. Ang kailangang umiyak dahil sa isang kasalanan na Di na mababago. Totoo naman yun Diba? Masakit umibig kapag maling tao ka nahulog.

Love is always like that, Ang love Ang palaging reason kung Bakit tayo umiiyak.

That's the thing that I don't want the idea of this world..

Know why? Kahit sabihin natin na naka-move on ka na. The love and the memories you shared each other remains in your brain and your heart.

It's remain Mentally but not Physically.

Masasaktan ka lang kung pipigilan mo ito. That's why I want to Cry all along with this trip of My life.

Naramdaman ko naman Ang pagstop ng sasakyan niya and it's means where here.

"Nandito na tayo sa bahay niyo, Xie. Magpahinga ka na para naman Hindi ka nagmumukhang zombie, bukas" sabi niya naman at umalis na ako sa sasakyan at naglakad papuntang papasok sa loob ng mansion when I heard her shouting.

"Have a good rest and I love you BeXie, remember that" sabi niya at nagdrive na pauwi sa bahay nila. I love you too Jona, I'm not verbally like you but I love you too Jona.

Pagkabukas na pagkabukas palang ng pintuan ay parang nagdrain up Yung mga luha sa katawan ko at nag-iinit Ang ulo ko sa nakikita ko. Yung para bang Yung gusto Kong umiyak kanina Pero parang biglang umatras Yung mga luha ko. Gusto Kong manuntok ngayon.

What the hell he is doing here? Nakakainis Ang pagmumukha niya pagkatapos niyang makitulog together with me in his room, tapos Yung pgtulog tulog niya Sa room at iniwan ako. And finally ipinagtanggol niya pa talaga Si Danielle at pinagmukhang ako Ang mali.

How dare he is to look and sit like this is his house?

"Anong ginagawa mo dito DINOsaur? Alam mo bang bawal Ang mga Dinosaur sa territory ko? Nangangati ako sa pagsapak mo. Scratch that I want to kill you" Galit na sigaw ko sa kaniya, siya talaga Ang magsasalo sa init ng ulo ko ngayon. Mapapatay ko talaga siya ngayon. Ang kalma kalma pa talaga Yung mukha niya. I want to punch his ugly face.

Tinaas ko naman Ang kilay ko habang naglalakad papunta sa taas. "Bakit ang Sungit mo XUEngit? Meron ka ba ngayon?" Tanong niya sa akin, nakakainis na talaga siya. May drinks and food pa sa harapan niya, habang nanunuod ng TV at Anong meron ka ngayon?

Bastos.. Kaya naman namula na naman ako sa galit sa kaniya.

"Bastos" Sabi ko naman sa kaniya at agaran na hinagis Yung bag ko sa mukha niya.

"Ang sungit sungit at s*****a pa talaga. Stop acting like that Kaya ka nasasabihan ng Meron ehh" Sabi niya naman sa akin at napatsk nalang at sinalo Ang bag ko.

Whatever you say Dinosaur, nagsusungit lang talaga ako Sayo Dahil nakakainis kasi siya.

Asan ba kasi si Mommy at pinapunta na naman tong Dinosaur na to dito? Tumitirik na naman ulo ko.

"Nasaan sila Mommy and daddy?" Tanong ko sa kaniya, parang Walang tao kasi sa bahay siya lang. Nakakainis talaga Yung pagmumukha. Magbibihis lang talaga ako at masasapak ko na siya. Kakaratehin ko pa kung gusto niyo.

"Wala dito" sagot niya sa akin, Sino naman ang nagpapasok sa kaniya dito kung Wala Yung mommy ko o daddy dito?

"Manang, Sino Ang nagpapasok sa DINOsaur na to sa bahay?" Tanong ko sa katulong namin, na kanina la nakatingin sa akin. Dahil sa kasungitan ko na naman.

"Binilin po siya ni Madam Iya, may Pupuntahan daw kasi silang business trip" sagot niya sa akin. Ano ba kasing meron Ang lalaking to at pinagkatiwalaan nila mommy and daddy? Nakakainis, mamatay ako ng maaga sa inis. 

"See, Wala kang magagawa" sabi niya habang nakangisi sa akin. Walang palya talaga to sa pagpapasakit niya Sa ulo ko.

I roll my eyes. "Whatever" sabi ko at umakyat na papuntang Kwarto ko. Dito ko nalang siguro ibubuga Ang sakit ng loob ko. Dahil nakakainis naman talaga siya. Ayokong makita mukha niya.

Pagkaakyat ko sa kwarto ko Ay Nakita ko na naman Ang mga memories niya Sa akin. Na naging resulta ng pagtulo na naman ng luha ko.

May teddy bear na human size na regalo niya sa akin. He named it Raxie, it's Rain and Haxie. For short, and it's our Little baby. Kaya naman tumulo na naman Ang mga luha ko. 

"Bakit ba kasi Hindi kita matapon-tapon sa basurahan? Alam mo bang kahit masakit sa kalooban, tinago parin kita" sambit ko sa kaniya habang umiiyak, Ito yung binigay niya when we are on 7 grade at magbestfriend pa kami nun. Ang sakit sakit ng memories ko, ang sakit sakit.

May mga Pictures Kami na Nandito sa kwarto ko. That makes me cry and cry until I want take a break. To end my breathe in crying all this times.

"This is the best memory ever but Bakit ganun? Palagi bang may nasasaktan pagdating sa love? Ginawa ko naman ang lahat para makalimutan siya Pero di ko kaya" bulong ko sa hangin, Nang may naramdaman akong pumasok sa kwarto ko. Pero Wala na akong magagawa pa kundi umiyak ng umiyak. Ang sakit kasi ng pakiramdam ko ngayon.

"The past is past Xuengit. Dapat mong itapon Ang nakaraan" sabi ng Pumasok sa kwarto ko, its DINOsaur. Wala siyang karapatan na pagsabihan niya ako ng ganyan, because he don't know the hurt I'm carrying right now.

"Madaling sabihin Ang mga Iyan, Pero di natin Kayang gawin. I'll try to move on. Malapit nang magtatlong taon, Pero I can't move on" cold na Sambit ko sa kaniya habang tumutulo Ang mga luha ko. Kahit naman siguro ngayon pwede akong umiyak kahit naman minsan lang.

Kahit na sa harapan ng kaaway ko diba? I want yo cry kasi Dahil Ang sakit sakit, ang sakit sa puso.

"Akala ko dati palagi kang masungit but may pinagmulan pala Ang pagiging Masungit mo sa lalaki. Don't worry, Hindi mo na kita aawayin ngayon, I will be your shoulder to cry on this time" sabi niya and then hugged me, tama siya I need a shoulder to cry on. Kaya naman I hugged him back. Kinapitan ko pa talaga siya ng mahigpit ng mahigpit sa kaniya pero Wala naman siyang pakialam sa ginagawa ko sa kaniya.

"Ilabas mo Ang Lahat ng galit mo sa kaniya sa akin at bukas ituro mo kung sino yun" utos niya sa akin, umiiyak ako ng sobrang lakas at Di ko na kaya Ang Lahat ng to. Habang napakapit sa kaniya ng mahigpit.

"Rain, why did you choose to be a bad guy in my eyes? Why can't you leave me alone? Bakit ka pa bumalik? Bakit Di kita makalimutan?" Sabi ko habang umiiyak, ang sakit sakit talaga. Ang sakit sakit. Kahit na Hindi mo bonus to Ang lahat ng yun Pero ramdam ko na minahal mo rin kahit na minsan Ang babaeng yun.

I want to cry all day long, to Cry all along with a man I hated.

_____________________________________________

DINO POV

Habang yakap yakap niya ako ng mahigpit ay Hindi ko mapigilang mapangiti ng mapait. Bakit ganun Ang sakit sa pakiramdam ko habang sinsabi niya Ang mga katagang yun.

"We where highschool sweetheart. We are fighting for the love we have just like other couple. Walking like nobody else seeing other's" kwento niya Sa akin habang Hindi na mahigpit Ang pagkakapayakap niya Sa akin.

"Humiga ka na muna to rest, this is not good for you to not rest" Sabi ko sa kaniya at hinayaan niya lang Ang sarili niya na ipinaubaya sa akin.

Inihiga ko siya ng maingat habang umiiyak parin siya. I don't know why Pero Ang sakit sakit talaga ng pakiramdam ko habang nakatingin sa kaniya na umiiyak.

"Masyado ba talaga akong masungit para Hindi mahalin? Ano bang meron Ang babaeng yun at minahal niya siya? Ano bang meron sa kanila na Wala ako? Bakit? Hindi ba ako deserving sa pagmamahal niya? I'm not that weak, I'm not that hopeless" patuloy niya paring Sabi sa akin Pero ngumiti naman ako sa kaniya habang hinahawi Ang buhok niya Sa mukha.

"You are deserving for the love of other's. Hindi lang naman iisang tao Ang nagmamahal sayo. You are given a chance to be hurt to realize your Mistakes. You are deserving to love" Sabi ko naman at for the first time Nakita ko siyang ngumiti. Hindi Yung ngiti na papatay na siya ng tao, Hindi Yung ngiti na may gagawin masama, kundi Ang ngiti na totoo.

"Salamat" Sabi niya naman sa akin Pero patuloy parin sa pag-iyak.

"Ikukuha kita ng Gatas para makatulog ka na ok?" Sabi ko naman sa kaniya at tumango na siya. Pagkababa na pagkababa ko Ay ginawan ko siya ng gatas.

Iniisip ko Kong Sino Ang Rain na yun at napaiyak niya ng ganun Ganun lang ang pinakamaldita at pinakamasungit na babae sa mundo?

At isa pa natatawa ako sa ideya niyang naging hater at bully siya dahil sa kaniya. Ibang klase pala kung magmahal Ang Isang Lhady Xhaxie Xue.

Natapos na ako sa pagtitimpla at pumunta Nang taas Pero mga hikbi nalang Ang naririnig ko.

Nakita ko naman na nakatulog na pala siya dahil sa big at ng mga talukip ng mga mata niya dahil sa pag-iyak.

"I always love you Rain kahit na Hindi mo na ako mahal, kahit na niloko mo ako. I love you Rain, I love you my Rain. May mahal ka nang iba dapat di ka na bumalik" nanaginip ba siya? Bakit siya ganun makasalita?

"I want to you to come back but I'm sorry I can't" yan Ang Huling sinabi niya habang natapos na Ang hikbi niya. Nakatulog na siya ng maiigi.

Tiningnan ko naman Ang mukha niya.

"You never fail me to amuse you my Princess" sambit ko sa kaniya at umupo sa gabi niya habang tinitingnan Ang mukha niya.

I love you at nasasaktan ako sa nakikita ko na kaya mong magpakatanga para sa isang lalaki.

I promise na Hindi na siya makakapwerwisyo Sayo Ang lalaking yun. But this time, I want you to be loved by someone else.

I gentle kiss his lips..

"I love you my Princess" I said and take a smile bago umalis..

Mahal na mahal kita..