MULA sa mahimbing na pagtulog ko, nalingat ako nang may marinig akong mahinang kaluskos, may kasama pang pagpaswist iyon. As usual, sa sahig pa rin ako natutulog. E, ang generous ng Mayor ng Buena Astra, e. Anong magagawa ko? Note the sarcasm, please.
Pupungay-pungay ang mga mata ko na tumingin sa may paanan ko. Bumangon ako sa pagkabigla nang mapansin kong may nakatayo isang metrong layo mula sa kinahihigaan ko. And it was Uno. He was in his gray pajama and white loose T-shirt. He was not saying something, but he stood there, grinning like a mad man.
The light from the lampshade made me notice the mischievousness glittered on his face. He looks like teasing, flirting, and seducing. Hindi ako sanay sa nakikita kong emosyon sa mukha niya ngayon. I would prefer the serious and poker face
