LAST KISS
CHAPTER SEVENTEEN
Carol's point of view
It has been almost a week from now nang magka-usap kami ni Primo nang masinsinan at maayos, nung pormal akong humingi ako ng tawag sa kanya,at nung umiyak ako sa harapan niya at sa pamilya niya dahil sa nagawa kong abala at kasalanan sa kanila. Oo, Nahiya talaga ako noon, lalo na nung umiyak ako sa harapan nila, but when They started comforting me and saying to me that everything is okay, kaagad naman na gumaan ang loob ko. At simula nung mga panahon na iyon ay panay na ang Text at Chat sa akin ng Mommy at Ate ni Primo kung okay lang daw ba ako, okay lang ba kami ni Primo, kung sinusungitan pa rin ba ako ni Primo. They didn’t miss a day na hindi nila ako na-contact, but I liked it anyways, kapag wala akong ginagawa, or wala kaming magawa
