CHAPTER 8
3552 Words
Ruby's POV
"Miss Monty?"
Napataas ako ng noo nang marinig kong may tumatawag sa akin mula sa labas ng office. Wala na si Daniel- I mean Boss- this time, maybe nagtatanghalian nayon, it's 12:20 noon though.
As for me, kanina pako nagugutom pero binalewala ko lang iyon, kumakain lang ako ng tig-i-isang candy kapag kumakalam na yong sikmura ko. Ayaw ko kasing iwanan tong pinapagawa ni Boss, ang dami naman kasi nito eh, bwesit!
"Miss Monty?", tawag na naman nito sakin sabay katok sa pintuan. Ayy wow!
"Yes what can I help you?", bungad ko dito pagkatapos kong mapagbuksan ng pinto. Lalaki ang napagbuksan ko, maybe from accounting department ang isang to.
"Uhmm miss pinapabigay ni Sir Sandroe sayo", He handed me a brown paper bag with a lunch box inside it. Biglang kumalam ang tiyan ko ng napakalakas na ikinatawa ng kausap ko. Bigla akong nahiya, kaya napayuko na lamang ako.
"Nice timing pala ako miss Monty", sabi na lamang nito para siguro hindi na bumigat ang atmosphere dito.
"Thank you.... uhm??", itataas ko na sana ang aking isang kamay para makigkamayan dito kaso hindi ko na lang ginawa, baka ano pang maisip nito sakin.
"Lorenz Degracia miss Monty", He smiled while answering kaya napangiti na lamang din ako.
"Right Thank you again for this Lorenz, anyways just call me Ruby cut the miss kapag tayo tayo lang", I smiled back at him again at tinignan ang paper bag na ibinigay nito.
"Sige Ruby balik nako sa baba", sabi nito bago tumalikod sa akin.
I was looking at the paper bag at papasok na sana ng office ng may naalala ako. I looked at the elevator at saktong papasok palang si Lorenz doon.
"Saang department ka pala?!", I was half shouting when asking him, nadala ata sa pagmamadali.
"Sa Marketing Department Ruby", I saw him smiled at me bago ako sinagot. someone's amused.
I shrugged my shoulders before turning around and only to bumped into someone's hard chest. This smell, ohh I knew this!.
I couldn't help myself but to close my eyes at nagpadala na lamang sa alon ng aking damdamin. I was driven crazy, hindi ko alam kong saan kukuha ng lakas kaya biglaan kong ipinatong ang aking isang kamay sa leeg ng nagmamay-ari ng napakaconcrete na dibdib sabay amoy niyon.
"Ohhhh", I was busy smelling the tempting aroma when a deep voice suddenly interfere my focus. "s**t".
"Stop" napatingin ako sa nagsalita at napatanga ng makilala ang nagmamay-ari ng boses na iyon.
"Fucktard!", It was almost a shout when I said it pero buti nalang at inilagay agad ni Daniel ang isang kamay nito sa aking bibig.
"Anong ginagawa mo dito sa labas miss Monty?", tanong nito sa akin kapag kuwan sabay baba sa kamay na ginamit nitong pantakip sa aking bibig.
Sasagot na sana ako ng may naramdaman akong parang may tumutusok sa may hita ko, I looked down and only to discover a very huge snake locked in a cage. bwesit na pagkamakata to pwede namang sabihin ng diritso!!.
Both of my cheeks turns to red immediately ng mapicture out ko agad ang posisyon naming dalawa. Nako naman Ruby!!
Shit eh sa buong floor nato kaming dalawa lang ni Daniel at sobrang lapit pa namin sa isa't-isa. He was holding my waist firmly, hindi ko alam kong pano yun nangyari but I was also holding his neck so close for f*****g sake!
Shit na malagkit, mafa-fire na ata ako nito eh!
Gagi ka Ruby!. first day na first day mo dito sa SHI!!
"Tinanggap ko lang po ang pinabibigay niyo Boss, si Lorenz- I mean si sir Lorenz po ang naghatid nito sa akin, kagagaling lang po niya dito kanina". I answered him habang tinatanggal ang pagkakakapit ng kamay ko dito. Naibaba ko na ang kamay ko ng bigla nitong hinagilap iyon at hinawakan. He opened the door of his office while dragging me, Ay epal naman Dan! yung pagkain ko!
"Sit and Eat", He said while pointing the small sofa and the small table.
"Yes Boss", anas ko sabay upo. I was about to eat ng nakita kong focus na focus si Daniel sa akin.
Napayuko na lamang ako ng makita kong hindi umiimik si Daniel sa kinatatayuan nito and he was still looking at me intently which make me fell uncomfortable.
"Uhmm sir sa upuan ko nalang po ako kakain", saad ko dito sabay tayo dala ang lunch box at paper bag.
Hindi naman ito nagsalita bagkos ay lumabas na parang ewan.
"Dibale na siguro yon kesa sa panuorin ako nitong kumain, nakakahiya naman", nagsasalita ako habang binubuksan na naman ang lunch box, it's color mint green. eh?
Bubuksan ko na sana iyon na may nahagip ang aking mga mata, a small piece of card, binuksan ko iyon at binasa.
'I'm sorry if I made you tired' -ito ang nakalagay doon.
After reading it, hindi ko alam kong ano ang dapat na maramdaman ko, I don't really know. Eh sa hindi naman ganito si Daniel sakin, noon? oo siguro pero ngayon? malabong-malabo ng magkakaganito si Daniel sa akin. His bossy with me. So nagsisinungaling ang cards?
"Hindi naman penmanship ni Daniel to kaya di na nako maniniwala dito, but I will eat the foods, yun pa libre eh", I laughed while throwing the card in my small trash bin under the table.
Masaya nakong kumakain ng biglang bumukas ang pintuan at pumasok doon si Daniel kasama ang isang napakasexy na babae kaya napatingin na lamang ako dito habang ngumunguya. Maybe one of his flings, what a flirt!.
"Daniel baby! c'mon just this night, I promise you won't be disappointed", sabi ng babae sabay kapit sa leeg ni Daniel at pahalik halik pa, I felt disgusted ng hinapit naman ni Daniel ang beywang ng babae at mas pinagduldulan pa katawan nito.
I felt like I'm watching a very live séx, parang ganoon naman talaga eh, kulang nalang ay yung alisin ang mga damit nila. Dahil sa kahihiyan ay napayuko na lamang ako, I was about to continue eating ng marinig kong umungol ang babae, kahit mahina ay rinig na rinig ko iyon, for duck sake! I'm here! you two are not alone!!
"Ohhhhh!", mas lalo pang lumakas ang ungol ng babae kaya tumayo nako ng padabog, yung tipong kuha na kuha ang atensyon ko.
"Whose she?", napataas ako ng tingin ng magtanong ang nagtataka at naiiritang impakta, hindi man lang nahiya ah kay babaeng babae, walang hiya sa sarili. dapakk gurl!
"My new secretary", sambit ni Daniel habang binibitawan ang babae, tumayo ito mula sa pagkakaupo sa misa at lumipat ng upo sa president's chair. His cold now, I can feel it.
"What you're hiring? Why you didn't tell me? I am 100% willing to be your sexytary naman Daniel, inaapproach mo sana ako", saad nito habang lumalakad papunta sa harapan ni Daniel, she then leaned towards Daniel over the table and stole a long hot kiss from him.
I was watching how Daniel response to her and it was this moment that I realize na pinaglalaruan lamang talaga ako nito mula noon. My only Wife pala huh, edi gagu mo choy!
I stand up when I couldn't contain anymore and I was about to go out ng maunahan ako ng bruhang haliparot. May pa tawa tawa pa itong nakakasira ng kinabukasan. bwesit panira ng araw!!
"Congressman's Daughter", he then said after a couple of silence without looking at me ng hindi ako umimik sa kinatatayuan ko.
" Did I remember myself giving a single s**t about this whole damn thing? I don't think so", like hell wala akong paki kahit magtalik pa kayo diyan.
"I was just informing you", he look at me like I didn't understand what was he referring to.
"f**k you then tapos anong gagawin ko?", I asked habang nakataas ang mga kilay.
"Hindi mo alam? I thought the former secretary told you, too bad but I would be willing to f**k you though", mahinang sabi nito at tumayo na, may pailing-iling pa itong nalalaman.
I wasn't sure if tama ba ang narinig kong sabi nito, I was about to say "What did you say?", but choose not to. Baka ano na naman ang iisipin ng kumag nato.
He was looking at me, like his waiting for something that can light up the mood of temptation but I dare not to flop his happiness.
"Ah you mean the whole sumbong sumbong thing to your grandpa, well to tell you Boss, I don't give a s**t with your hoes so bahala ka na diyan sa buhay mo kung magmimilagro ka ba dito but you know fuckass All I want is a single respect from you, kung may dadalhin ka ditong babae sabihin mo muna sakin para makalabas ako at hindi kayo mapanood because if you won't inform me then I'll take a video of you doing nasty with your hoes and send it immediately to your grandpa, without a blink! how's that for a million?", I informed him just to change the topic but I know for sure that I couldn't let the topic go easily, I was blushing to death though,.
"I don't care", He shut the door so loud ng lumabas ito, sisigaw na sana ako ng bumukas na naman ang pintuan at iniluwal niyon si Daniel. "Anyways I almost forgot......uhmm..my Precious babe....would you please stop those bad and mad behavior you acted a while ago when you're talking to me, it's very bad you know, you can only use those words if I'll bring you to heaven kaya don't say words like that without me beside you absolutely nakéd", he said winking at me before leaving again.
I was in the mode of analyzing because I am totally shocked as duck at his words at hindi pa todong compose ang sarili ko ng may biglang tumawag sa cellphone ko, I answered it without looking whose the caller and it turned out the caller was the one who made me look like an idiot. It's f*****g Daniel for sake. Gosh your naughtiness Daniel!!!
"I would love to be under your controls Precious, I am willing to do nasty things with you baby", sambit ng nasa kabilang linya at pinatay kaagad ang tawag.
"Peste!!!", I screamed when I felt a hot fire burning my whole face. Please help me!! I'm burning!
He was totally, completely driving me crazy for real, hindi ko na kaya!.
"Argghhhh!!" I screamed again, this time it's very loud.
I was totally replaying the words he told me inside my head ng biglang magring na naman ang cellphone ko, tiningnan ko ito and William's the caller kaya sinagot ko agad iyon. May problema na naman.
"Bakit Yam?", nag-aalala kong tanong dito.
"Ate si Amang ate....", garalgal ang boses nito kaya mas lalo akong nag-alala at nagtataka.
"Bakit Yam? anong nangyari kay Amang? Bakit?", I asked him but failed to receive answers dahil tanging mga hikbi lamang ni William ang naririnig ko kaya minabuti kong tanungin na naman ito at sa huling beses kung tanong ay hindi parin ito sumasagot, umiiyak parin.
"Yam sagutin moko Yam!", I was now crying for sake dahil naririnig ko sa kabilang linya ang malalakas na hiyaw at hikbi ni Mama.
"Yam? hoy Yam anong si Amang huh!? anong nangyayari diyan! bakit kayo umiiyak ni Mama!?".
"A...ate.. wa..wala...na... wala na si A..Amang.....", anas nitong napakahina subalit parang kay lakas ng mahinang boses na iyon ang isang megaphone na nagpahinto sa buong sistema ko. Para akong binawian ng buhay sa nalaman dahil sa pagkarinig ko dito'y natulos ako sa kinauupuan, parang gumuho bigla ang mundo ko at parang bula na naglahong bigla ang mga pangarap na binuo naming pamilya.
"A...Amang.....pa.....papa!......", paos kong sigaw, mas lalong bumuhos ang mga luha ko na kanina'y lumuluha na. Hindi ko namalayang naihulog ko pala ang aking cellphone dahil kung hindi lang ito ibinigay ni Daniel sa akin ay hindi ko iyon malalaman.
Yung pangarap ko!, Wala na.....
"Ruby what's happening?", nag-aalalang tanong nito sa akin.
Hindi ko ito pinansin at lalo lamang napahikbi ng malakas, niyakap ako nito kapag kuwan ng makita nitong umiiyak ako.
"Hey what's the matter love?", I raised my head and look into his tantalizing green eyes, finding the comfort I was looking for.
"Dan...Daniel....." napipiyok ako habang nagsasalita kaya lalo lamang akong niyakap ng mas mahigpit ni Daniel. I hugged him back.
"What happened baby?", he asked softly.
"Si....Amang.... Dan.....", I cried very hard na naging dahilan ng sobrang hirap na pagsasalita ko ng maayos . Napakahirap, ngayon alam ko na talaga ang pakiramdam ng mga kaibigan kong nawalan ng mga mahal sa buhay. I can't accept it eh. Amang ko........
"Hey it's okay, I will help you, what can I help? Tell me Precious please c'mon tell me please", Daniel said those words as if everything will be solve by money. He doesn't know though.
"Wa....wala.. na Dan eh! si A...Amang Dan...wala na", sabi ko habang patuloy na lumuluha.
"I'm sorry Precious", parang nakain ng pating ang reaksyon ni Daniel sa aking sinabi, para itong natulos sa kinatatayuan.
"Ruby? bakit anong nangyari kay Tito?", he said like it's not true but I notice a small drop of tears falling in his cheeks, I didn't know what to feel, watching him made me even more broken.
"Let's go to Cebu Precious, we'll go to your father's home, your home baby!, c'mon let's pack up some things", tumayo ito pagkatapos nitong magsalita, tinulongan ako nitong makatayo at pinaupo sa malapit na upuan.
"I'll let you take a day off Ruby, don't worry I won't charge you", lumabas na ito ng opisina pagkatapos.
Napapasinghot singhot pako ng lumabas nako ng SHI building, nakatingin sa akin ang mga katrabaho ko pero hindi sila naglakas-loob na magtanong kung ano ang nangyari sa akin.
Andito nako sa condo ni Riri babe at kasasabi ko lang sa kanya tungkol kay Amang, labis itong nalungkot at gusto sana nitong sumama sa pag-uwi ko kaso hindi niya magawa dahil sa trabaho pero pipilitin raw nitong makapunta sa last day ng burol ni Amang.
"Alis nako Riri babe", I kissed her cheeks before leaving, bringing all my things with me.
Nasa loob nako ng elevator ng biglang nagvibrate ang phone ko, telling that someone messaged me. Tinignan ko ito at nakitang si Daniel ang nagtext.
Boss:
I'm outside.
I replied him na malapit nako kaya mas minadali ko ang paglakad papuntang parking lot dala ang mga gamit.
Daniel helps me with my things ng makarating nako sa parking lot, he kindly assure na okay na lahat before starting the engine and drive. Nasa airport na kami ngayon at naghihintay na lamang sa flight. Hindi kami masyadong nagkakausap ni Daniel sa buong biyahe namin papunta dito dahil sa ayaw kong magsalita at mukhang nakuha ata ni Daniel ang kagustuhan kong hindi muna magkikipag-usap. My understanding man..
I will always thank God for having this man beside me, na nakilala ko ito sa buhay ko. I couldn't picture out na wala akong makilala na Daniel Mitch Sandroe dito sa mundo, isa ito sa mga magagandang pangyayari na nangyari sa buong buhay ko. Sobrang nagpapasalamat talaga ako. He taught me a lot of things, he made me realized things couldn't last for a long period of time, lahat may hangganan, hindi pa sa ngayon pero may inilalaan ang Maykapal sa lahat ng bagay dito sa mundo and that's why I thank God for having this man behind my side.
I wish you were still my man......
The whole biyahe was kinda tired pero dahil sa gusto ko nang makita si Amang sa huling pagkakataon ay wala kaming pinalampas na segundo. Sumakay agad kami ng express van patungong Santo Serene Street, ang barangay namin.
I was about to pay the driver ng sinabi nitong tapos na raw.
"Tapos na pong magbayad yung boyfriend niyo miss", My cheeks went red in a flush, yung kaninang pale na pale ay naging kakulay na ng kamatis.
"Uhmm manong hindi ko po siya boyfriend, kaibigan, sige po salamat sa paghatid", I thank him and was about to grab my things ng makita kong wala na ang mga iyon sa van. I look at Daniel na busy sa kakatingin sa paligid, he was with his camera at kumukuha ng mga pictures habang yung isang kamay naman ay hawak ang maleta ko. Isang malaking bag pack ang dala ni Daniel kaya lumakad na ako papunta dito pero nahinto ako at lumingon ng magsalita na naman si Manong driver.
"Paparating din kayo diyan Ineng, hindi pa sa ngayon pero sa isang araw o makalawa, magkakatuluyan kayo", sabi nitong nakangiti sakin bago binuhay ang makina ng van at nagsimula ng magdrive.
"Sana Manong, sana", I said, hoping.
I swear to God that if ever Daniel and I will have one last chance, I will really handle our relationship properly, promise.
But do I deserve another chance? I left abruptly back then. But truth to be told I really don't know, only the destiny can grips the future ahead of us.
"Sumunod ka lang sa akin", sabi ko bago kinuha dito ang maleta ko at lumakad na papuntang terminal ng bus.
Nakasakay na kami dito ng bus at naghihintay ng magsimula itong bumiyahe, katabi ko ng upuan si Daniel sa panglimahang upuan sa likurang bahagi ng bus.
I was savouring the feeling of the air against my face when Daniel suddenly slid his one arm within my waist. I looked at him very confuse but eventually gets the meaning when I saw a very flirtatious woman sits behind him.
The girl was actually sitting improperly like she was sitting very near to Daniel, magkadikit na magkadikit ang mga balat nila.
Kaya pala na fe-feel kong dumidikit lalo si Daniel sakin.
"Get rid of her please", Daniel whispered against my neck kaya naging gagu ang naramdaman ko. Gosh maawa ka sakin......
"Bilisan mo Precious, let us exchange seats please", sabi nito bago tumayo, everyone's attention in the back were on him kaya minabuti ko na lamang tumayo at umupo sa dating upuan nito.
He was now breathing properly at umiidlip na ngayon ang kumag. His head is leaning against my shoulder kaya hindi ako masyadong naglilikot, baka kasi magising.
On the other hand, the girl earlier was really a hoe dahil nakikita kong sa kabilang manong na nasa fifties na naman ang pinagdidikitan nito ng pagkalapit-lapit.
'Chismosa ka talaga kahit kelan' my subconscious then interrupts.
'Eh sa nakikita kong may space between the both of us, kanina nga na si Daniel ang nakaupo dito wala naman space sa upuan, lahat occupied na occupied ng pang-upo ng babae.
"Luhhh", I sighed. Dumagdag pato sa problema ko, wag mo nalang isipin ang hipon babayita!..
"What are you thinking?", napatingin agad ako kay Daniel ng magsalita ito, he was still leaning against me kaya hindi ko masyadong naramdaman na gising na pala ito.
"What do you mean?", nagtatakang tanong ko dito.
"Why did you sighed deeply a while ago?", he asked again.
"Nothing", I said before looking away.
6:00 in the evening na ng makarating kami sa barangay namin. Dumaan muna kami sa malapit na convenient store para bumili ng mga pagkain at snacks. Lumakad agad kami pagkatapos naming namili.
Abot tanaw ko na ngayon ang bahay namin nang biglang tumigil ang pagtibok ng puso ko, parang nagslowmo ang lahat at isa-isang natatanaw ko ang mga ala-ala namin nila Amang, Mama at Yamyam. All those happy memories came out of a sudden.
Hindi ko alam ang dapat gawin sa mga oras na iyon at mabuting nandiyan si Daniel dahil ito ang nag-gabay sa aking makarating sa pintuan ng bahay namin.
Some people were staring at us ng marating namin ang bahay, stares were you can see a sorrowful pain.
"Ruby condolence", sabi ng lumapit na kaibigan ko bago ako niyakap nito.
"Thank you", I said and hugged her back.
"Naghihintay na si Tita Precious, tara na", sambit ni Daniel habang dala ang mga gamit namin.
Nagsimula nakong lumakad papuntang pintuan at habang palapit na palapit ako dito'y parang pinipiga ang buong buhay ko.
Bago pako makapasok ng bahay ay biglaang lumabas sila William at Mama.
"Yam!, Mama!", I shout and cry afterwards when William and my Mom hugged me so tight.
I was crying, We were crying. Very hard.
Tanging malalakas na mga hiyaw at iyak ang maririnig mo sa buong kabahayan dahil kasama ang mga kakilala namin ay lahat kami rumaranas ng kalungkutan at pighati.
"Ga si Amang mo....", sabi ni Mama na umiiyak narin ng makapasok na kami sa loob ng bahay.
My father was sleeping peacefully. Amang.......
"We will miss you......", tanging nasambit ko na lamang sa huling pagkakataon.
I felt a huge arm holding my waist like it was hugging me from behind and it turned out to be Daniel. I almost forgot about him. Gosh how stupid of me!.
Agad kong tinignan si Daniel at mouthed 'sorry' to him.
"Its okay Precious, just cry I will always be here, just right beside you", he said.
And with that my shining knight without an armour was with me again.
—*MG*—
- Writer
