Chapter 41
CLARISSE’S POV
“Clarisse, Clarisse.” Ang pag tawag sa akin ni Faye ang mag paagaw ng atensyon ko.
“Ha? Ano iyon?” Wala sa sariling tinig ko, sabay baling sa kaibigan ko na naka taas ang isang kilay at nag aabang ng sagot ko.
Sandali, ano bang nangyari?
Bakit ganiyan siya sa akin maka-titig?
“Ano ba iyan, kanina pa ako nagsasalita rito pero hindi ka naman pala nakikinig.” Himutok niya na lang na dahan-dahan kong inalis ang mata ko sa cellphone at inayos ko ang aking sarili.
“Pasensya na, ano nga ulit ang sinabi mo?” Napa-kamot na lang ako bahagya sa aking buhok na mag kasama kami ngayon nag lalakad ni Faye. Pasado alas sais ng hapon at heto’t tapos na ang pasok naming dalawa.
Kasabayan namin ang ilang estudyante na pauwi na din, hindi naman marami dahil ang ilan sa kanila
