Chinito's First Love

Chapter One

4 years ago

Hindi inaasahan ni Kecha magbubunga ang pagtatalik nila ng boyfriend niya. Nalaman niyang buntis siya ng mahimatay siya sa kalsada mabuti na lang may nakakita sa kanya.

Tanong niya sa doctor na lumapit sa kanya, "Yisheng, weisheme?"

(Doc, why?)

Tumingin ang doctor sa kanya bago siya magsalita.

"Nu'er, ni hai zheme nianqing jiu yao jingli zhe zhong shi... ni weisheme zheme zao jiu ba ziji de di yi ci gei ni nanpengyou?"

(Hija, you're still so young to be going through this... why did you give your virginity to your boyfriend so easily?)

Sambit niya, "Wo shi yinwei ta dai gei wo yi zhong hen tebie de ganjue cai rang bu de... wo yiwei women zhijian de shi bu hui you jieguo."

(I gave in because of the strange feeling he made me feel... I thought nothing would come out of what happened between us.)

"Zhe dui women nusheng lai shuo hen zhengchang... women changchang hui rang bu... ta you meiyou yong biyu cuoshi?" sumeryoso ang tanong ng doctor kaya natahimik siya.

(That's normal for us women—we tend to give in... didn't he use protection?)

"Wo bu tai jide ta you meiyou yong, yisheng." aniya sa doctor na tumingin sa mga mata niya.

(I don't remember if he used one or not, doc.)

Walang imik na tumango ang doctor sa kanya niresetahan naman siya ng vitamins at nang gamot. Lumabas siya sa clinic at nakita niya ang tumulong sa kanya ng nahimatay siya sa kalsada.

"Thank you," sambit niya at magkasunod na lumabas sila ng hospital.

Huminga na lang siya ng malalim at naglakad siya sa terminal bus para doon siya sumakay. Natutulala pa rin siya sa nalaman niya hindi maiwasang hawakan ang maliit niyang tiyan.

'Kailangan malaman ni Jong 'to natatakot lang ako na hindi niya matanggap dahil happy go lucky ito.'

'Ang tanga-tanga mo kasi, Kecha!'

Malungkot siya habang nakatanaw siya sa labas ng bus. Natatakot rin siya sa magiging reaksyon ng magulang niya kapag sinabi niya ang tungkol sa pagbubuntis niya.

Nang huminto ang bus bumaba na siya nilakad na lang niya ang kalsada dahil malapit doon ang apartment kung saan sila nakatira.

Dahil sa trabaho ng ama ni Kecha kaya nakatira sila sa bansang hindi nila sinilangan.

Kinakabahan siya sa pagtatapat niya tungkol sa kalagayan niya.

Umiiyak siya na yumakap sa magulang niya ng makita siya pagdating mula sa school.

"Eomma, mian..." sambit niya.

(Mom, sorry...)

Dinala siya ng ina niya sa kanilang sala at pinasara agad sa asawa ang pintuan.

"Kecha-ya, na neomu geokjeonghaesseo. Il dan anja—yeobo, uri ai dwieseo gabang jom gajyeowa." tawag ng ina ni Kecha sa asawa niya.

(Kecha, I was worried. Sit down first—and, love, get the bag from behind our child.)

Sinunod ng ama ni Kecha ang asawa at pumunta ito sa kusina.

"Kecha, anong nangyari sa'yo, may sakit ka ba?" pag-aalalang ng ina niya sa kanya.

"Eomma..." umiiyak siyang tumingin sa ina niya na may pagtataka sa mukha.

(Mommy)

Bumalik ang ama ni Kecha na may dalang baso at may laman na tubig.

"Neowa Jong saie munje isseo?" tanong ng ina niya sa kanya umiling agad siya dahil kahit kailan hindi naman matindi ang pagtatalo nila ni Jong.

(Do you and Jong have a problem?)

"Eopseo." sambit niya sa ina at huminga na lang siya uminom siya ng tubig nakatapatong sa mesa.

(No.)

Pagtataka ng ina niya ng sambitin 'yon, "Geureom wae mianhae? Neoheul ssaweosseo?"

(Then why are you apologizing? Did you guys fight?)

"An ssaweosseo, eomma... mianhae... na imsinhaesseo." umiyak siya ng aminin ang nalaman niya sa hospital kanina.

(We didn't fight, Mom... sorry... I'm pregnant.)

"Geuga i geo algo isseo?" tanong ng ama niya sa kanya.

(Does he know about it?)

Sumeryoso ang mukha ng ama ni Kecha ng marinig sa anak ang rebelasyon.

"Kanina ko lang nalamang buntis ako, appa nahimatay daw ako sa kalsada ng pauwi ako may nagdala sa akin sa hospital doon ko nalaman na buntis ako...sorry..." hinimas ng ina niya ang likod niya nang nasambit niya 'yon.

(Daddy)

Hinawakan ng ina ni Kecha ang anak niya kaya siguro iba ang mood swings ng anak niya, napapansin niya ito nung nakaraang linggo pa.

"Sabihin mo sa kanya ang tungkol sa pagbubuntis mo, anak—huwag mo ito itago sa kanya." bilin ng ama niya sa kanya.

Nakahawak pa rin ang kamay ng ina niya sa kanya nang magsalita siya, "Dad, what if—"

"What if he can't take responsibility for what you two did?" sambit ng ama niya sa kanya.

"Why?" sabay sambit ng magulang niya sa kanya kilala nila si Jong.

Kapitbahay nila ito sa kabilang kanto lang ang pagitan. Hindi magkasamang umuwi dahil may practice pa ito sa kanilang school.

"I'm scared, because we want something different right now." amin niya sa magulang parehas sila tumahimik.

Sinambit ng ina niya sa kanya, "When he finds out you're pregnant, that's when you'll get your answer—not from us."

Nalaman rin niya sa kalagitnaan ng september babalik ang magulang niya sa Korea dahil sa trabaho ulit ng ama niya.

"Pag-isipan mo kung tatapusin mo ang school year mo dito o sasama ka sa amin pabalik sa Korea, anak maliban sa nalaman natin na buntis ka pa bawal ka ma-stress," sambit ng ina niya sa kanya.

Bumuntong-hininga na lang ang ina niya at nakita naman niyang tahimik ang ama na tumingin sa kanya. Nang matapos ang madamdamin nilang pag-uusap nagpunta na siya sa kwarto niya para magpalit ng damit niya.

Hindi niya mapigilang hawakan ulit ang maliit niyang tiyan.

"Blessing ka, sabi ng lolo at lola mo maaga kang dumating sa buhay namin ng baba mo..." hinaplos niya ulit ang tiyan nagbibihis na siya.

Hindi niya mapaliwanag ang nararamdaman niya ngayong alam niyang—buntis siya.

Pumasok siya sa school na hindi nakatulog ng maayos dahil sa hindi mapaliwanag na pakiramdam.

Nagpunta siya sa classroom ni Jong magkaiba ang kanilang school. College na ito habang siya high school pa lang siya pinagtagpo silang dalawa sa kanilang lugar.

"Jong," narinig niya nang tawagin ito ng mga kaibigan nito.

Nagtago naman siya nang bahagya para hindi siya makita. Nakita pa siya ng ibang kaklase ni Jong sumenyas siya na huwag sasabihin nandoon siya.

"Ni yijing rang ta aishang ni le, Jong women ying le—ni de qian ne?" sambit ng kaibigan nito at parang nag-aalinlangan pa si Jong.

(You already made her fall in love, Jong we won—where's your payment?)

"Bu—buruguo nimen dadu ying le er wo shu le, wo bu hui fuqian—wo ai ta." wika ni Jong sa kaibigan nito.

(No—no, I won't pay if you win the bet and I lose—I love her.)

Hindi niya mapigilang pagdudahan ang pagmamahal sa kanya ni Jong dahil, sa mga naririnig niya ngayon.

"Ni haishi dei fu qian gei women, Jong. Ni shu le, yinwei ni daying duyue de shihou shuoguo—ni bu hui ai shang ta, ye bu hui xihuan ta." wika ng kaibigan ni Jong, tumatawa ito habang ang boyfriend niya walang imik man lang.

(You still have to pay us, Jong. You lost because you told us when you agreed to the bet—you would never fall in love with her and you would never like her.)

Bulalas nito sa kaibigan niya, "Dui, na shi zhen de, dan wo mei banfa zuzhi ziji ai shang ta. Deng wo you jihui de shihou, wo ye hui chengren zhe chang duju."

(Yeah, that's true, but I can't stop myself from falling for her. I'll also confess about this bet when I get the chance.)

Hindi niya mapigilang lumuha sa narinig mula sa boyfriend niya.

'Bakit hindi mo agad sinabi sa akin, Jong? Ano ako sa'yo noon?'

'Isa lang ba ako laruan? Totoo bang minahal mo ako?'

Ito ang nasa isip niya, mga tanong na gumugulo sa kanya ngayon.

"Baby, kapag ba sinabi ko sa baba mo na nandito ka sa tiyan ko, matutuwa kaya siya?" mahinang bulong niya, habang kinakausap ang maliit niyang tiyan.

“Are you not afraid that she might leave you when you tell her about the bet?” tanong ng kaibigan ni Jong.

“I'm afraid, but I don’t want to keep any secrets from her anymore.” sambit nito.