End
Bwisit.
Tumunog na naman ang walang silbi na kampana.
"Alas kwatro na. Pasok na," sabi ni Imelda.
Isa siyang nurse dito. Siya talaga ang pinaka-ayaw ko, eh. Bukod sa usisera, pakialamera pa. Nasa mid-30s na siya pero wala pa rin asawa. Palibahasa, masungit kasi.
"Pumasok ka na, Joy."
"Papasok na nga, 'di ba? Hindi ba halata, ha?"
Nagkrus ako ng braso at inis na pumasok sa kwarto ko. Sumunod siya at isinara ang mga bintana.
"Kaya ko naman 'yang gawin," inis kong sabi. "Hello...may mga kamay ako."
Halata na nagpipigil siya ng galit pero hindi niya pinapakita.
"Unang araw mo na walang camera, pero hindi ibig sabihin nun, pinagkakatiwalaan na kita," sabi niya pa.
"Wala naman akong pakialam sa tiwala mo, Imelda."
"Ayusin mo lang. Patay ka talaga sa 'kin kung may gagawin kang hi
