EVAN POV
Nagising ako sa tunog ng iyak mahina sa una parang hikbi na pilit nilulunok ng gabi hanggang sa maging malinaw. Mga bata. Maraming bata. Nanginginig ang mga tinig, basag sa takot at gutom. Sumabay sa kanila ang kirot sa ulo ko na parang may martilyong patuloy na humahampas sa loob ng bungo ko.
Napahawak ako sa ulo ko.
Mainit, Basa, Dugo.
Ramdam ko pa rin ang hampas kanina ang biglaang dilim, ang tunog ng kahoy na tumama sa bungo ko, ang bagsak ng katawan ko sa sahig. Ngayon, bawat galaw ko ay may kasamang kirot na halos magpaiyak sa akin. Pero mas masakit pa roon ang unti-unting pagbalik ng alaala.
Si Diyosa piliting bumukas ang mga mata ko. Malabo ang paningin ko sa una, parang may manipis na ulap sa paligid. Unti-unti kong nakita ang kubo madilim, amoy dayami at dugo, at ta
