BAGSAK ang balikat ni Tristan nang makauwi sa unit niya. Tahimik na at paniguradong tulog na si Gaia ng ganitong oras. Naupo siya sa sofa matapos niyang makita na nagluto ang pinsan niya ng adobo na nakalagay sa mesa.
Napabuga siya ng hangin sa sobrang stressful ng araw na ‘to para sa kanya. Ngayong alam niya na ang kalagayan ng ama ni Gaia, mas lalo siyang nalungkot para sa pinsan. Minsan nga dinadalangin niya nang bumalik ang mga alaala nito para masimulan niya na ang maipaliwanag ang mga nangyayari sa babae.
Narinig niya ang pagbukas ng pinto habang nakapikit at nakasandig ang ulo sa sandalan ng inuupuan.
“Tristan…” Nasulyapan niya si Gaia na nakabihis-pantulog na nang lapitan siya.
“Ano iyon? Akala ko tulog ka na.”
“May itatanong sana ako sa ‘yo. Please huwag mo ‘tong masamai
