Nanami Yoshino (Katana)
“Parasites?”
Tumango siya. “Follow me.” Agad na siyang nagsimula sa paglalakad at kahit hindi ako sigurado sa kung totoo ba ang mga sinasabi niya ay hindi na ako nagdalawang-isip na sumunod sa kanya.
Sa dami ng taong nakaharap ko ay tanging siya lang ang nag-react ng ganito sa mga sinasabi ko tungkol sa mga itim na usok na nakikita ko sa tabi ng iba’t-ibang klase ng taon.
Unang beses kong nakita ang mga itim na aura na iyon noong magising ako sa ospital matapos ang aksidente na muntik tumapos ng buhay ko.
Iyon ang dahilan kung bakit paulit-ulit akong nagwawala kahit na alam ko ang kalagayan ng katawan ko. Dahil lahat ng tao sa ospital na nakikita at napapalapit sa akin ay nakikitaan ko ng ganoon sa kanilang tabi.
At wala itong ibang hatid sa akin kundi matindi
