Epilogue
Cyan Lee
(Opo Pa, uuwi po ako agad) sabi ko kay Papa habang nakatawagan ko siya sa kabilang linya.
(Dapat lang anak! Noong birthday mo ay hindi ka umuwi. Masyado ka ng busy. Nagtatampo na kami ng Daddy mo. Birthday niya ngayon. Kailangan nandito ka. At saka, miss ka na ng mga kambal na kapatid mo.)
Napangiti naman ako. Miss ko na rin naman sila. Kung wala lang akong importante na business trip noong last month, nakauwi sana ako.
27 years old na ako. Isa na ako ngayon sa mga pinakasikat na businessman. Ipinasa na ni Daddy sa akin ang kompanya, balak na i-handle naman ni Preed ang Entertainment company namin pagka-graduate niya or maga-artista raw ito, tulad ni Daddy noon.
Ang mga kambal naman, miss ko na ang kyut na kambal na iyon.
(Opo Pa, uuwi po ako. Miss ko na po kayo. A
