Chapter 27
Victims
Peay Madrid
Isang buwan, wow, look isang buwan kaming hindi nagpapansinan. Kapag dumadaan siya sa akin, ngingitian lang niya ako pero mas madalas ay tinatapunan niya ako ng malamig na tingin.
Sa isang kislap nawala na lahat. Minsan naiisip ko kung ano pang saysay na narito ako sa bahay niya.
Yung dating init ng kama, ng sala ng bawat sulok, nawala na. All I have is cold empty spaces.
Iniiyak ko na lang. Pinagdarasal na sana panaginip na lang ito. Minsan sobrang galit ko sa kanya, at sinasabayan niya rin ako.
My mood swings added the depression on me. Pinakamahirap ay yung point na mula umaga hanggang gabi siguro ay wala siya.
Gigising at matutulog ako na bakante yung kama namin. Walang maga-I love you sa akin. Walang magluluto, walang halik, walang mintis yung sa
