Kanina pa ako nakatitig sa kisame at kanina pa ako gising habang naririnig ko ang annoying beep na malapit sa ulo ko. Hindi ko magalaw ang aking katawan at feeling ko may nakasdagan sa aking malaking bato. I can’t even talk or open my mouth dahil na rin sa nakasaksak rito and the oxygen mask that was covering half of my face. Isa lang ang sigurado ko, nandito ako sa ospital at buhay pa ako. Mabuti naman dahil hindi pa ako handang mamatay ‘no! Marami pa akong gustong gawin and I want to be a successful woman. Isa pa, hindi pa ako tapos sa mag-ama na nanakit sa akin.
Pinilit kong igalaw ang king mga kamay at nagulat ako nang gumalw nga ito at nahila ko pa ang mga wires na nakakabit sa akin. Biglang matinis na tumunod ang monitor at pagtingin ko roon, flat line na siya. Luh! Buhay pa naman
