Indisposed
2689 Words
Jane's P. O. V::
Nagising nalang ako ng makarinig ako ng may nag-uusap.
"kawawa naman ang dalagang ito"
"siguradong masasaktan siya kapag nalaman niya ang katotohanan"
"nandito kayo para mag-ayos at mag-asikaso sa isa sa mga importanteng bisita ni Raiven-sama hindi magdaldalan" narinig kung sabi ng isang lalaki may malalim itong boses at buong buo. Dahan dahan ko ng inimulat ang aking mga mata.
At kaagad na bumungad sa akin ang napakagandang kesami agad akong napaupo at inilibot ng tingin ang buong silid.
"Nasan ako?? Anong ginagawa ko dito?? Anong ginawa niyo sakin?? " sunod sunod kung pagtatanong .
"Miss Jane. I'm Edward the butler to the Walker's family don't worry we didn't do anything bad to you " wika pa ng lalaking nagngangalang Edward tsaka ano daw butler??!! Holly sh*t gaano ba kayaman ang lalaking yon.
Char lang ha nosebleed ako don ah grabe lahat ba ng kakilala ng Raiven na yon eh inglesero/ inglesera?? Di siguro ako makakatagal kapag ganoon.
"wag po kayong mag-alala nasa maayos po kayong pangangalaga" wika pa ng isa sa mga babaeng nakasuot pa ng pang maids outfit na pang maid ay gaga lang Jane maids outfit nga eh edi pang maids aber san na ba napunta utak ko. Lol
"good to see your awake "- naagaw ang atensyon namin ng may nagsalita sa may pinto ng malaman ko kung sino si Raiven lang pala. Shems ganito ba talaga siya kagwapo pati simpleng white polo shirt na suot niya ay nangingibabaw pa rin ang kagwapuhan ng lalaking to naka unbutton pa ang tatlong butones nito to complete his look his wearing black jeans.
"Raiven-sama" sabay sabay nilang sabi at nag bow pa. Hala grabe ah..
"you may now go" wika ni Raiven at nagsialisan naman sila. Ilang saglit pa ay kami nalang dalawa ni Raiven okay awkward..
"ahm. Nasan ba ko?? Anong nangyari ??" pagputol ko ng katahimikang namamagitan sa aming dalawa.
"your in my house. " maikli niyang sagot habang lumapit naman siya.
"aahhhh.... Huwat!! Bakit ako nandito?? Kinidnap mo ko no??!!! " pagsisigaw ko habang tinuturo ko siya.
"do you look like you've been kidn*pped?? " pagtatanong ni Raiven.
"hindi " sagot ko naman.
"eh bakit nga ako nandito??!! " dagdag ko pa.
"the one you know as your father is not your biological father " napanganga ako sa sinabi niya hindi ako makapaniwala sa narinig ko.
"teka nagbibiro ka ba??!! " pilit kung tumawa sa sinabi pero napatahimik ako ng makita ko na napakaseryoso niya.
"hindi ako nagbibiro Jane" tumigil muna siya sa pagsasalita ako naman hindi ako makapagsalita dahil sa mga naririnig ko nakatingin lang ako sa kanya naghihintay na magsalita sa ulit. Bago siya ulit magsalita nakita ko sa mga mata na para bang nag aalala siya.
"your father was using you for some kind of experiment Jane" wika ni Raiven.
A-Ano daw?? E-experiment?? A-Ako??
Ilang saglit pa ay tumulo na ang luha ko at doon nako nagsimulang umiyak.
" n-nagbibiro ka lang diba?? H-Hindi ako sasaktan ni papa!!! " napahawak ako sa magkabilang braso niya tingnan niya lang ako sa mata ng napakaseryoso. Nagbibiro lang siya diba?? B-Bakit naman yon gagawin ni papa sa akin??
Tulo lang ng tulo ang mga luha ko hindi ko pa rin maintindihan ang mga pinagsasabi niya.
"I'm sorry " nagulat nalang ako ng hindi ko inaasahang bigla nalang akong yakapin ni Raiven.
"R-Raiven?? " i said between my state of crying.
"I'm sorry if only I know" gusto kong tumigil sa kakaiyak pero panay ang pagtulo ng luha ko mas hinigpitan niya pa ang pagkakayakap sa akin and he start to stroke my hair.
"b-bakit ba to nangyayari sa akin?? Alam kung hindi ako sasaktan ni papa b-baka nagkamali ka lang siguro. Kausapin natin siya hindi pwede eh hindi yon magagawa ni papa sa akin"
nakayakap pa rin siya habang iyak lang ako ng iyak sa dibdib niya napahigpit pa ang pagkakapit ko sa polo niya.
Feeling ko gumuho ang aking mundo, ang mundo. Bakit kailangan humantong ang lahat sa ganito??
Nandyan pa naman si papa diba?? Siguro nagbibiro lang siya. Siguro nagkamali lang sila Raiven sa pag-intindi. Tama nagkamali lang sila pero bakit ayaw pa rin tumigil ng luha ko sa kakatulo sinusubukan kung pakalmahin ang sarili ko pero ayaw eh gusto kung sumigaw at ilabas ang poot na aking naramramdaman.
Papa please nasan ka h-hindi mo naman ako sasaktan diba??
Raiven's P. O. V::
I can't just watch while I'm seeing Jane crying in front of me when suddenly my body was moving on it's own i just found myself hugging her and comforting her.
Patuloy lang siya sa pag-iyak it took a while bago siya kumalma at tumahan sa kakaiyak. She feel asleep after crying. She feel asleep in my arms I studied her for awhile and wipe her tears away matapos non pinahiga ko na siya.
Bago pa man ako tuluyang umalis sa tabi niya i took a glance at her I want to see her happy again smiling.
"I will make you smile again" before I left I kiss her in the forehead and said those words.
If only i could make you forget this pain i would but i can't.
Ng makalabas nako I was surprised to see Lorraine leaning in the right side of the door.
"how is she?? " bakas sa mukha niya ang pag-aalala.
"she's asleep for now" i said .
"she's heart broken isn't she. Hindi mo naman siguro kailangang sabihin yon" wika ni Lorraine at humarap sa akin.
"kung hindi ko yon ginawa then what, what do you think is gonna happen is it going to change what just happened to her?? " wika ko.
"b-but" napayuko siya at nakita kong napakuyom siya ng kamay.
"alam kung nag-aalala ka sa kanya pero yon ang tamang desisyon kung sinabi ko ang totoo mas lalo siyang masasaktan at magdurusa we only just want the best for her" pagpapaliwanag ko pa.
"sorry Raiven i was just mad ng marinig ko at ng malaman ko kung gaano nasaksaktan si Jane dahil sa walang kwentang hinayupak na yon. She's been my friend and i don't want to see her like this" wika pa ni Lorraine.
"I know " wika ko.
"why don't you think of a way making her feel a little better " dagdag ko pa.
"yeah your right. Gagawin ko ang lahat to make her feel better and seeing her smile again " - bigla naman lumiwanag ang mukha ni Lorraine dahil sa sinabi ko.
"thanks Raiven una nako ha i need to prepare something special for Jane" masaya nitong sabi. Ang bilis niyang makamove on ah.
*Sigh~~~~
Mukhang nahawa na ata yon sa isang taong kilala ko na siya lang ang makakagawa ng bagay na iyon. Napatingin ako muli sa kwartong kinaroroonan ni Jane.
Matapos non umalis na rin ako.
Jane's P. O. V::
Ng magising ako naalala ko na nakatulog pala ako sa kakaiyak.
*Sigh~~~~
Tumayo nako at napatingin ako sa salamin . Para bang galing akong ginahasa jusko ang gulo gulo ng buhok ko tapos namumugto pa ang mga mata ko.
"mabuti at gising ka na" nagulat naman ako nang may nagsalita bigla.
"anak ng kabute. " bulalas ko.
"hindi ako anak ng kabute no ang ganda ko kaya" nakangiting sabi ni Lorraine.
"nagulat lang ako pasensiya na" wika ko pa.
"so how are you feeling?? " pagtatanong ni Lorraine.
Naalala ko tuloy ang sakit. Pakiramdam ko sumisikip ang dibdib ko at unti-unting tutulo ang luha ko napayuko nalang ako.
"I'm sorry hindi ko na dapat yon tinanong pa sayo" naramdaman ko nalang na niyakap niya ako at hinihimas ako sa likuran.
"okay enough with the drama. Why don't you go take a shower and change maybe that well lift up your spirit okay " wika pa ni Lorraine at hinawi ang buhok na tumatabon sa mukha ko.
Tumango lang ako bilang pagsang-ayon. Pagpasok ko sa bathroom i slowly strip off my clothes and turn on the shower.
Nakatayo lang ako sa tapat ng shower at hinahayaan ko lang na mabasa ako ng tubig wala akong gana kahit anong gawin ko i just close my eyes and let the water dripped in my body.
"Jane" napatingin ako sa paligid ng makarinig ako ng boses.
"sino ka?? " pagtatanong ko.
"Jane" si papa nga.
Nagising nalang ako sa katutuhanan ng maimulat kong muli ang mga mata ko.
"papa" hindi pa rin ako makapaniwala na ang nag-iisang tao na malapit sa puso ko ay iniwan ako. Binilisan ko na ang pagligo ko pagkatapos non paglabas ko nagulat ako sa nakita ko may dress na nakalapag sa higaan kulay itim at puti ito the top is plain black off shoulder sleeveless and the skirt is white na may black sa dulo nito.
(A/N: nasa media po ang litrato ng dress ni Jane. )
Ng maiangat ko ang damit may sulat na nahulog mula dito.
"i picked this dress myself i know it will look good on you. Oh see you later.
Love Lorraine" napangiti nalang ako ang cute nga ng dress ilang saglit pa ay sinuot ko na ang dress and to my surprise kahit simple lang siya ang ganda tingnan ng dress napawow nalang ako. I did a messy bun in my hair at tapos nako napansin ko na medyo namumulat ata ako kaya ng makakita ako ng lipstick and powder sa lamesa mabuti at hindi siya gaanong mapula normal lang naman.
Tapos nako magbihis at mag-ayos teka wala akong sapatos o sandal man lang na babagay sa dress.
*Sigh~~~~
*knock~~ knock~~~
*Bogsh~~
"aray" mahina kung sabi nauntog pa ko sa higaan sa kakahanap ng sapatos ko.
Napatingin naman ako sa may pintuan ng makita ko si Raiven nahihiya tuloy akong tingnan siya matapos kong basain ang damit niya sa kakaiyak ko.
"mabuti naman at nagmukha kang tao" wika ni Raiven.
"aba anong tingin mo sa akin ha! " inis kung bulyaw. In fairness ang gwapo niya pa rin kahit naka black polo shirt lang siya at nakatupi ito papunta sa siko niya naka black siya lahat pati jeans niya.
"here " nabigla naman ako ng abutan niya ako ng isang pulang box.
"huh para saan naman to?? " nagtataka kung tanong.
"just open it" ako naman si sunod sunuran binuksan ko nga nagulat ako sa nakikita ko isang pares ng flat sandals kulay itim and it has gold ribbons in it.
"teka akin na ba to?? " pagtatanong ko.
Tumango lang si Raiven.
"if you don't like it i can take it back" wika pa niya.
"wag it's perfect " sabi ko at sinukat ito kaagad perfect fit. Tumingin ako ulit sa full size mirror ang cute.
"buti nagustuhan mo" dagdag pa niya.
"salamat talaga Raiven" i said and smile at him.
"let's go. " -Raiven
Matapos non sabay na kami ni Raiven sumusunod lang ako sa kanya ng tumigil kami sa isang malaking silid.
"hey Jane! " napatingin ako kanila Daniel at Lorraine. Wow ganito ba dito kapag may dinner ang formal tsaka dinning hall lang to nila aba bahay nato namin eh.
"halika " bigla bigla nalang akong hinila ni Lorraine at pinaupo ako sa tabi niya.
"oy. Pinipilit mo lang siya eh" wika ni Kris at Daniel.
"shut up. Kumain ka lang pinahanda namin to para sayo" nakangiting sabi ni Lorraine.
"hehe. Pero hindi niyo naman kailangan tong gawin" wika ko pa.
"ano ka ba no wag mo nalang isipin ang bagay na yan just think were just having a dinner together right guys!! " masiglang sabi ni Lorraine.
"yeah!! Let's just enjoy " sabay sabay nilang sabi. Ganito ang arrangement namin si Raiven ang nasa center nasa kaliwang side naman ako si Lorraine at Daniel . Sa tapat naman namin sina Luke, Kristal at Kris.
Ilang saglit pa ay dumating na ang pagkain na hinanda ng mga tao ni Raiven.
"ang sarap" sabi ko ng matikman ko na ang pagkain na hinanda nila. Ang sarap ah.
"see their the best when it comes to cooking" pagmamalaki pa ni Lorraine.
"maraming salamat po Miss Lorraine " sagot pa ng isa sa mga lalaking naghanda.
"may iba ka po bang kailangan?? " pagtatanong bigla ng isang babaeng naka maids outfit teka siya yong babae na nasa room ko ng mga oras na nagising ako.
"wala salamat nalang" sagot ko.
Kumain lang kami habang naghaharutan sila Kris at Daniel kami na nga lang ang natatawa sa ginagawa nila eh. Away naman ng away sila Daniel at Lorraine nakakatawa nga eh kahit sa simpleng bagay ay pinag-aawayan nila. Naisip ko tuloy ang sinabi ni Lorraine na ginawa to nila para sa akin. Nagiging problema pa ako nila ngayon.
Matapos naming kumain nagpunta kami sa garden para magpahangin. Pinapanood ko lang sila habang patuloy pa rin sila sa pakikipagkulitan.
"ano na naman ang iniisip mo?? " napatingin ako sa nagsalita si Raiven pala umupo na rin siya sa tabi ko.
"iniisip ko lang na nagiging problema niyo na ko dahil nga sa nangyayari ngayon sa akin" wika ko.
"hahaha" napatingin nalang ako kay Raiven na nakataas ang kilay ko aba tawanan ba naman ako seryoso ako dito oh.
"sorry. It's just that hindi mo ba iniisip their trying to make you feel better because they wanted to do it on their own will. Your thinking too much " pagpapaliwanag niya.
Pero ganoon pa rin binigyan ko pa rin sila ng problema.
"your thinking too much. Baka di yan makayanan ng utak mo" napatingin naman ako sa kanya.
"grabe ka ah!! Aba grabe siya oh!! " bulalas ko.
"hahaha" ginulo niya lang ang buhok ko.
"hoy!! Ano yan ha!! Aayyiiee!!! " pang-aasar ni Lorraine sa amin.
"great job dude you really know how to pick a perfect timing " wika pa nila Daniel at Kris.
"mga siraulo!! " wika ni Raiven.
Time passes and it's already 10:00 pm wow ni hindi na namin namalayan ang oras 10 na pala.
"good night" pag-papaalam ni Kristal.
"night!! " sabay sabay naman naming bati.
"see you tomorrow guys!! " wika ni Lorraine at humikab pa ito.
Sasamahan pa sana ako ni Raiven papunta sa silid ko pero nakakahiya na eh.
"ah sige okay nako good night " sabi ko.
"okay then. Night" maikli niyang sabi.
At nagtungo na rin siya sa kanyang silid.
Pagkapasok ko sa kwarto ay agad akong humilata sa kama.
Naalala ko na naman ang sakit na nararamdaman ko. Akala ko napawi na ang sakit nag enjoy naman ako diba?? Ganoon pa rin ang nararamdaman ko.
I just stared at the ceiling napahawak ako sa kwentas na suot suot ko palagi ko tong suot suot ito ang pinakamahalagang bagay para sa akin. Ang natanggap kung regalo galing kay papa simula ng matanggap ko to palagi ko na tong suot suot kahit saan ako pumunta. I tried to forget the pain pero ang sakit eh ang bigat ng dibdib ko gusto ko ng sumabog bakit ba to nangyayari sa akin?? Bakit pa kailangan tong mangyari?? I tried to be strong in front of them deep down nasasaktan ako ng sobra sa mga nalaman ko lang. Biglaan ang lahat eh ang hirap tanggapin isa isa ang sakit sobrang sakit.
"papa"
Dahan dahan ko ng nararamdaman ang pagtama ng antok.
Someone's P. O. V::
Sa kabilang ng haba ng gabi . Hindi nila alam sa kabila ng kasiyahan may naghihintay sa kadiliman. Naghihintay sa tamang oras na umataki.
"Your Highness!! " anito
"I can hear you clearly Jason" wika pa nito sa kausap. Kalmado at nakaupo lamang ito sa presinsiya pa lamang nito na nangingibabaw sa lahat na kasama nito sa silid alam mong siya ang makapangyarihan at higit na mataas aa lahat.
"He failed. He brings nothing but shameful and he killed himself" inis na bulyaw nito.
"now,now everything is still according to plan" kalmadong pagpapaliwanag nito sa kausap.
"but the plan "- anito.
"he completed his work Jason he had what he had to do" anito nito
"b-but" wika nito na para bang hindi pa rin makapaniwala.
"we have to wait until the transition is complete and the plan can still wait. " anito nito.
"your all taking your time i can't wait that long. Why don't we start the game shall we" and an evil smile plastered on his face as he says those words.
- Writer
