Tamed by Cupid's Angel

Chapter 30

DO NOT READ. WILL BE UPDATED SOON.

DO NOT READ YET. WILL CONTINUE UPDATING THIS MONTH.

"Masaya kang kasama ako Cassie?" tanong niya.

"Of course." deretsong sagot ko dahil totoo naman. Biglaan niyang inilapit ang mukha niya sakin pero hindi ako umatras.

"Bakit?" bulong ko.

"I'm trying to see if your eyes does sparkle. I think it does. You are happy sa nararamdaman na galit. Anger is still connected with Pain and Hate. Hindi magagalit ang isang tao kung hindi nasaktan. Mabigat pa rin ito sa kalooban. Some people are angry because they are lied on or that the person she trusted is a traitor so they tend to hate that same person. Something like that. Anger can sometimes drive people to do something or say something bad but regret it later on. Ang example ko dito ay 'yung si Matt. Nagalit siya nung nakita ka niya dito kaya nasuntok ka bigla."

"Wow. Ang galing mong mag-explain Cassie. Ibig sabihin pala, galit rin ako kay Matt." sabi niya at parang masaya pa sa nadiskubre niya pero ako, medyo nagulat.

"Galit ka sa kanya? Bakit?"

"Kasi nasaktan ka niya. Kasi hindi siya nakinig sa paliwanag mo. Kasi hindi man lang siya gumawa ng paraan para makausap ka. Kasi... basta. 'Yun yun."

"Care. That's what you call that kind of feeling."

He smiled. "Yeah. I care for you. Like this big." and then he extended both his hands to the side. I chuckled. Oh Raph.

"Care... why does a person care Cassie?"

I

"Simple. Pero sasabihin ko ito in general kasama ang ibang feelings. If there is a need to say No, say it. If you think you feel that way, say it or better yet express it. Nasa diskarte na 'yon ng tao kung paano ba."

Tumango siya at parang napaisip bigla at maya-maya, parang may nag-lightbulb sa ulo niya at napatingin siya sakin.

"What does a kiss on the lips mean Cassie? Anong dapat maramdaman??" medyo nagulat ulit ako dun. Siguro naalala niya si Darra.

"A kiss.. is a way of showing how someone likes you or how important you are to don't normally kiss each other on the lips. Kung anong dapat maramdaman? Happy if you like the person who kissed you so you kiss back, Mad maybe if you hate her or simply because, you don't like her."

Medyo magulo lalo na pag-iieexplain ko na 'yung love kasi mas mahirap 'yun. Not now maybe kaya nga 'like' lang rin 'yung ginamit ko at hindi 'love'.

"How do you know when the person likes the kiss?"

"The person kisses back."

"What if I kiss you right now?"

Cassandra's POV

"H..h..ha..???" nanlalaking mga mata na tanong ko. I swear I'm not breathing right now and my cheeks are somehow burning. Ang seryoso ng mukha niya!

After a while of silence, still holding my breath.. he grinned wide.

"Kidding!" Isang salitang sabi niya bago dumistansya ng konti sakin at tumawa. Dun ako parang nakabuga ng isang baldeng hangin. Exage I know pero 'yun talaga ang naramdaman ko pero may iba ba. Disappointed?? Oh no of course not. Bakit naman??

"Adik ka Raph! Hindi magandang biro 'yun!!" singhal ko sa kanya pero nakatawa pa rin siya at dahil nakakahawa kasi ang ganda pakinggan sa tenga, natawa lang rin ako ng mahina.

"Yes it is! I I swear I had that expression on your face imprinted in my mind. Clearly. Hahaha!"

"Hmph! Diyan ka na nga!"

"Ui Cassie! Galit ka na niyan?" nasa gilid ko na siya ngayon habang papasok kami sa loob ng bahay.

"Hindi." Sagot ko kasi hindi naman talaga pero kasi, pero ano nga ba? Kasi nga sinong hindi maano dun sa ginawa niya? Maano? Aish! Ang gulo ko!

"Cassie? Okay ka na? What's on the next list?"

Hindi ko na nga iisipin 'yun. Magpapatuloy na lang muna kami sa Lesson 101 namin.

Third Person's POV

Sa araw na iyon, natutunan ni Raphael kung paano gumamit ng iba't ibang gadgets at binigyan na rin ito ni Cassandra ng isang cellphone para naman may magamit si Raph kung sakali. Sunod ay nanood sila ng iilang movies kung saan mas maiintindihan ni Rap hang mundo ng mga tao. Ang pakikihalubilo, pagta-trabaho, pagiging malungkot, at kahit ang pagiging sawi sa pag-ibig.

"Kawawa naman siya Cassie. Bakit pa kasi namatay 'yung lalaki nuh?" seryosong komento ni Raph na nakatukoy sa lalaki. Ngayon ay kasalukuyan ng pinapakita kung paano nasira ang buhay ng babae dahil sa pagkamatay ng kabiyak nito dulot ng cancer.

"Sa tingin ko mas kawawa 'yung babae. At least 'yung lalaki, wala na siyang sakit na mararamdaman at kontento na siya sa nagging buhay niya tapos nasa heaven na rin siya. Eh yung babae? Naiwan sa lupa. Devastated. Basag ang puso kasi ganun niya kamahal ang lalaki."

Tumango-tango si Raphael at biglang binigyan ng malungkot na tingin si Cassandra. Bigla kasing may sumagip sa isip niya.

"Bakit Raph? Is there something wrong??" nagtatakang tanong ni Cassandra.

Umiling ito at ngumiti. "Nothing."

Nagdalawang isip si Cassandra kung magtatanong pa siya pero hindi na niya lang ginawa at nagpatuloy na sila sa panunuod.

***

The next day...

Pagkatapos talagang kumain, dumiretso sila sa garahe kasama ang isang Driving Instructor dahil patuturuan ni Cassandra si Raphael kung paano magmaneho ng kotse. Kalahating araw talaga ang lumipas bago sila pumunta sa mataong lugar para makapag-drive si Raphael.

"Salamat Mario. Pwede ko nang ipagmaneho si Cassie ngayon." Masayang sambit ni Raphael na ikinangiti rin ng dalawa.

"Walang anuman hijo."

Umuwi na sila pagkatapos at kumain ng tanghalian.

Cassandra's POV

Masaya kaming kumakain habang nakikipagkuwentuhan sa iba kong maids ng may nag-doorbell. Tumayo ang isang maid para lumabas at tignan kung sinong andun. Maya-maya, bumalik siya.

"Sir Raphael, si Darra raw po hinahanap kayo. Papapasukin ko ho ba Ma'am Cassandra?"

Si Darra? Anong ginagawa niya rito--- oh right. Of course. Isa lang ang dahilan eh.

"Papasukin mo na Cassie." Nakangiting tugon ni Raph. Ano pa nga ba?

"Sige Manang paupuin mo dun sa living room."

Sabay na kaming tumayo ni Raph para pumuntang living room. Pagkakita ni Darra samin, kay Raph rather, tumayo ito at tumakbo para yumakap kay Raph. I rolled my eyes. Ewan ko ba pero hindi talaga ako boto kay Darra at ramdam kong ayaw niya sakin kaya syempre ayoko rin sa kanya. Mutual understanding kumbaga.

"Let's go out." Ngiting-ngiti si Darra niyan habang nakatingin kay Raph. Heller, andito pa ako at nasa pamamahay ko siya. No recognition at all? Psh. Walang modo.

Napatingin sakin si Raph, ngumiti, bago tumingin ulit kay Darra.

"No sorry. I can't."

'If there is a need to say No, say it.' Naalala ko bigla ang naturo ko kay Raph. I smiled triumphantly because he's applying it. To Darra most especially.

"But Why???" disappointed na tanong ni Darra.

He shrugged. "I just don't feel like it." Dagdag niya. Nagpapasalamat talaga ako sa Lesson:101 na itinuro ko sa kanya.

Darra's POV

Ugh! Why is he denying me right now?? Sa konting panahon na nagkakilala kami, ang alam ko hindi siya marunong tumanggi! Napalingon ako kay Cassandra na nakangiti na para bang may napanalunan siya o ano. Maybe she's the reason. Lumayo ako kay Raph at lumapit kay Cassandra.

"Can I talk to you privately?"

"Why?"

"For some important matters."

"Fine. Tara sa may pool. Usap lang kami Raph." Sabi niya.

"Sure sure. Sa kusina muna ako. Tulungan ko sila." Ngumiti siya samin bago umalis. Naunang naglakad si Cassandra kaya sumunod ako. Umupo siya and so I sat on the opposite chair.

"So ano na?"

"Why is Raph living with you here?"

"'Cause he has to. Magkaibigan kami at kailangan niya ng matitirhan kaya siya andito." I scoffed at her term 'magkaibigan'.

"Don't you have a boyfriend Cassandra?" deretsong tanong ko na ikinasimangot niya.

"I do."

"And I don't which means I'm free to like anyone else without worrying about the person I was committed to."

"What exactly is your point?"

"Don't play dumb. I'm a girl too like you. Nararamdaman ko ang masayang aura mo tuwing kasama mo si Raph, ang biglaang pagkainis mo tuwing lumalapit ako sa kanya, ang pagsusungit mo sakin, at ang tingin mo sa kanya. Don't you feel a slightest tinge of guilt towards Matt Cassandra? I've heard he cheated pero hindi ba magkalapit ang pagkakagusto mo sa ibang lalaki habang may boyfriend ka?" sabi ko dahil parang sasabog ako pag hindi ko 'to pinalabas. I really like Raph for pete's sake!

Wala siyang sinabi at nakatingin lang sakin and so I decided to continue.

"And besides, if you're really just his 'friend' you should be supporting him since he can have a chance to be happy with me but I think that would be impossible since you seem to hate me for whatever reason you got. I don't even remember anything I did wrong to you." I breathed out before closing my eyes shut and crossing my arms over my chest. Naiinis ako pero hinding-hindi ako dapat mawalan ng composure.

"Do you really think so?" finally she spoke kaya napadilat ulit ako.

"Yes."

"Then.. I'm sorry."

Cassandra's POV

Nagulat niya sa sinabi ko pero 'yun talaga ang gusto kong sabihin sa mga narinig ko sa kanya. She made me realize... my selfishness. Lalong lalo na pagdating kay Raph.

"Sorry? Are you serious? Hindi mo man lang ako sisigawan or whatsoever??"

Natawa ako bigla sa pagkaseryoso niya. "So you want us to fight rather than me apologizing to you huh?"

"No.. I mean.. ewan ko sa'yo. Ang weird mo kasi."

"Wow. Is that a compliment?"

"No."

"Straight-forward."

"Yes, I am."

Bigla kaming nagkatinginan. Bago natawa sa isa't-isa. A while ago parang ang bigat ng aura namin at may malaking gap sa gitna pero ngayon, eto. A very light atmosphere. Not bad.

"Friends?" alok ko. Bahala na.

She raised an eyebrow before grinning. "Friends." Sabay yakap niya sakin.

"Ang clingy mo talaga kahit sa babae."

"Oh shut up I know that too." Sabay ulit kaming natawa. Makalipas ang ilang segundo, umupo ulit kami. Paulit-ulit ko pa ring naiisip ang mga sinabi niya.

"Bothered? Care to share?"

"Sa tingin mo ba talaga... uh.. well nevermind."

"Na gusto mo rin si Raphael? Yes. Absolutely."

My eyes widened and she smirked. "Oh I'm a psychic as well."

Napailing ako at napasapo sa noo ko. Parang biglaan ring sumakit ang ulo ko.

"Don't be confused. Don't overthink. Wag mong pahirapan ang utak mo. Kung sa tingin mo tama ang sinabi kong gusto mo siya, tanggapin mo. I also think you fell out of love with Matt kaya ganyan. That's normal. Napapagod at napapagod rin ang puso." Sa pagsasalita niya, parang ang simple lang.

"Why do you make it sound so easy?"

Ngumisi siya. "The rumours you've heard about me is correct although not all. I've had my fair share of men. Hindi na ako magkukwento tungkol sakin because that's another story. So ano, gusto mo ba talaga si Raphael? Karibal ba kita Cassandra?"

Nakatingin kami sa isa't-isa ng seryoso. "If I say yes, friendship over ba agad tayo kahit kakasimula pa lang?"

At katulad kanina lang, seryoso tas biglang ngingiti. Ang adik lang talaga.

"Nah. If I can see that I really don't stand a chance and that he likes you too, edi fine. As I said, marami na akong na-encounter na lalaki at may tiba-tiba pang darating though Raph is like a Gold Fish."

"Gold Fish?"

"C'mon not literally. I mean kumbaga, 'yung ibang nakikita ko bronze, silver, o kahit ordinary lang talaga tas siya Gold which means, he's a great catch."

"He is."

"So what then?"

"I think you're right. I do like him."

Cassandra's POV

Umalis na si Darra after niyang mag-dinner din. Yes she stayed and the three of us hang out. Who would've thought?

"Good night na Cassie."

"Night Raph."

After that, he became a mannequin. I sighed and stood in front of him.

"Gusto nga talaga kita but I know the feelings will never be mutual."

Napahiga ako sa kama habang nakatingin sa kisame. Ayan na nga ba Cassandra. Diyan pa naman nagsisimula sa like like na 'yan ang love. s**t. Paano na lang kung mahulog ako ng tuluyan? Sa isang... mannequin? Where will that lead me??

*ring ring...*

Napalayo ako sa iniisip ko dahil sa pagriring ng phone. Kinuha ko ito sa bed-side table at tinignan ang caller. Si Matt. So nagparamdam na talaga siya. Ngayon pa. Oh darn.

"Hello..?"

(Baby I'm outside. Mag-usap tayo please.)

"Okay." Tumayo ako at kumuha ng jacket bago bumaba. Pagkalabas ko ng gate, andun nga si Matt at nakasandal sa kotse niya.

"Hey." He smiled genuinely. I half-smiled dahil alam kong mawawala rin ang ngiti niyang 'yan maya-maya.

"Punta tayo somewhere?"

"Wag na Matt. Dito na lang."

He sighed. "Look babe. Sorry kung ngayon lang ako nagparamdam. Umuwi muna kasi ako kina Mommy dun sa hacienda para makapagpalamig. Ayoko kasing mag-away tayo lalo and I'm sorry again na magustuhan niya rin ako, kahit posibleng walang matira sakin sa huli.. bahala na. I'll take the risk.

"But Cass.. I don't want to.." bumitaw ako sa pagkakayakap.

"Matt, you were my friend before you became my boyfriend and you know you made me happy for the past months we'd been together pero ngayon, wala na talaga. Pero kahit ganun, you will always be a part of my life and I want a good closure between us. Alam ko ding nakaramdam ka ng punto na ayaw mo na din kasi may nakita kang kulang sa akin kaya.. I want us to be apart and I hope you find someone that will truly make you happy without any doubts."

"Is.. is that what you really want Cass?"

Tumango ako at ngumiti. He sighed and smiled pero alam kong hindi iyon umabot sa mata niya.

"Okay. I'll set you free. Thank you for everything Cass and I hope we can still be friends again. Pero hindi muna ngayon. Okay lang ba 'yun?"

"Of course Matt. Thank you din sa lahat lahat. I'll look forward for us to be friends again soon."

"Goodbye Cass."

"Goodbye Matt."

And just like that, he went inside the car and drove off. Napangiti ulit ako dahil kahit papaano, magaan sa dibdib ang kinalabasan ng paghihiwalay namin. We had a good closure and I need to sleep now to prepare myself for the second step tomorrow. Wala akong sasayanging oras.

***

" brighter each time the sun rays touched it. He also remembered how sexy she

***

Kinabukasan, lahat ng papeles ni Rayver ay pinadala niya sa opisina ng bahay dahil ngayong araw niya pinasundo si Dorotea upang tumira sa kanya pansamantala hanggang sa matapos ang pagbubuntis nito. He had himself checked to be sure that he’s able to convey a baby and he’s sure as heck. Sisiguraduhin niyang mabubuntis si Dorotea sa lalong madaling panahon nang mawala na ito sa buhay niya. Itutuon niya ang buong atensyon sa oras na masilang ang anak niyang dadalhin ni Dorotea. She’ll be his surrogate and nothing else.

Maya-maya, tumunog na ang intercom ng penthouse niya hudyat na dumating na nga si Dorotea kasama ang kanyang driver at ang isa pang utusan ni Rayver bitbit ang mga kagamitan ni Dorotea. Hindi naman ganoon kadami ang mga gamit niya pero minabuti niyang sapat na ito sa siyam na buwang pamamalagi sa pamamahay ng bago niyang boss. Mayroon pang kasamang bayong at iilang plastics na hindi nakaligtaan ng mga mata ni Rayver.

“Pakilagay ang mga gamit niya sa pinakadulong kwarto doon,” turo ni Rayver sa dalawang kalalakihan at tahimik siyang tinanguan ng mga ito tsaka umalis sa harapan nila dala-dala lahat ng gamit ni Dorotea.

“Uh, good morning Mr.Salvador. Ang laki at ang gara po ng lugar niyo, parang hindi nababagay ang isang tulad kong manirahan dito.” Manghang tugon ni Dorotea at patuloy na inilakbay ang mga mata sa kabuuan ng lugar. Rayver wasn’t so fond of colorful stuffs but he made sure that every single thing he has screams luxury. White at gray ang kulay na pinili niya sa kabuuan ng penthouse mula sa carpets hanggang sa furnitures. Mayroon siyang pagka-OC kaya bihirang makitaan ng alikabok o kahit anong kalat sa lugar niya pwera na lang kung sasadyain talaga.

“Masasanay ka rin dahil dito ka maninirahan ng halos isang taon. Feel free to roam around but make sure to not break anything dahil ikakaltas ko iyan sa sweldo mo. I only get housekeepers weekly but I don’t have a stay-in helper which means ayoko sa makalat, naiintindihan mo?”

“Yes, sir! Sanay po ako sa gawaing bahay kaya pupwede rin akong tumulong maglinis at magaling akong magluto tsaka---”

“Yeah, whatever. May tatapusin pa akong trabaho.” Pagputol ni Rayver kay Dorotea at umalis na sa harapan niya.

“Alis na po kami ma’am,” paalam nung driver at ng isa pang lalaki.

“Sige, salamat po ulit sa paghatid. Ingat kayo!” masiglang pagbati nito sa dalawa at hinintay pang sumara ang elevator bago naisipang pumasok sa sala ng penthouse ni Rayver. Sobrang linis ng paligid na pati ang suot na sapatos ni Dorotea ay mabilis niyang tinanggal at itinabi sa bakanteng shoe rack sa may gilid at kahit nakapaa na lang siya, nahihiya pa rin itong baka madumihan niya ang mamahaling carpet. Sinuri rin ni Dorotea ang mga paintings na nakasabit sa dingding at puro abstract ito na hindi niya maintindihan kasi hindi naman siya mahilig sa arts. Niisang picture ng mukha ni Rayver o kahit ang pamilya nito ay wala sa sala. Inisip na lang niyang sobrang pribadong tao talaga ng kanyang boss.

Sunod ay binuksan ni Dorotea ang blinds na nakatabon sa akala niyang balkonahe lang ng penthouse pero namangha siyang nakita na mayroon pala itong hagdan pababa sa isang swimming pool at katabi nito ay maliit na garden at statue sa gitnaan pati fishpond sa ilalim nito. Halatang inaalagan ang bawat sulok at sa laki ng lugar, hindi aakalaing mag-isa lang si Rayver na nakatira dito ngunit naisip niyang dati nga pala itong may-asawa. Kalat naman kasi sa mga dyaryo at telebisyon ang isa sa pinakamagarbong kasalan nung nakaraaang taon at kung gaano ito kabilis natapos ngayong taon.

‘Kung hindi rin pala nangyari iyon, paniguradong wala ako rito.’ Isip-isip ni Dorotea sa sarili pero hindi niya ibig na swerte siya dahil paniguradong hindi rin madali ang sinapit ni Rayver pati ang ex-wife nito.

“Can you swim?” tila nagulat pa si Dorotea nang marinig ang boses ni Rayver na ngayon ay nasa tabi na niya bitbit ang isang bote ng alak.

“Marunong naman po, sir. May dagat doon sa probinsya namin sa Batanes at tinuruan kami ni tatay lumangoy.”

“Anong pangalan ng isla?” tanong ni Rayver at uminom direkta mula sa bote habang nakatuon ang tingin sa mukha ni Dorotea kaya hindi maiwasang makaramdam ng ilang ang dalaga.

“Sabtang Island po, Mr. Salvador. Doon kasi nakilala ni nanay si tatay kaya---”

“Kung sa isla ka lumaki, ba’t ang puti ng kutis mo? You should be tanned by now at the age of 22 and you’re turning 23 this year, am I right?”

“Tama po pero may sun allergy ako kaya nung nadiskubre ng mga magulang ko, hindi na nila ako madalas pinapababad sa araw pero nagkakaroon pa rin ako ng pagkakataong matuto lumangoy tuwing dapit-hapon at hindi na masakit sa balat.”

Tumango-tango si Rayver na mukhang kumbinsido naman sa paliwanag ni Dorotea.

“Do you drink alcohol?”

“H-Hindi po. Nakainom ako niyan nung first year college dahil nagkaroon ng party sa school pero hindi nako umulit pa.”

“Hindi ka naman siguro nagkaroon ng allergic reactions pagkainom mo ‘diba?”

Umiling si Dorotea bilang sagot kaya napangiti si Rayver.

“Well then, let’s have a toast early in the morning as my way of welcoming you to my humble abode!” carefree na sambit ni Rayver at nakangiti pa nitong binuksan ang mga braso habang hawak pa rin sa isang kamay ang bote ng alak. Naiilang na ngumiti pabalik si Dorotea at sumunod kay Rayver nang igaya nito ang kanyang kamay.

“Akala ko po ba may tatapusin pa kayong trabaho, sir?” curious na tanong ni Dorotea habang nakasunod kay Rayver hanggang sa may binuksan itong pintuan na konektado sa pool area. Bago pa nito ipasilip sa bisita ang lugar, nilingon niya ulit ito.

“I’ve changed my mind. Bastos pala kapag basta na lang kitang pabayaan rito agad. This is my favorite place in this penthouse. My own kind of haven.”

Binuksan na ni Rayver ang dalawang malalaking pintuan kagaya nung sa mga entrance ng nightclubs at hindi nga nakakadismaya pati ang loob nito. Nasa dulo ng penthouse ang lugar at mayroong malaking glass wall-mounted glass shelf na punong-puno ng klase-klaseng alak na paniguradong mamahalin at sa corner ay mayroong cylindrical bar counter kung saan nagtungo si Rayver at kumuha nang kung ano-ano tsaka nagsimulang magsalin ng mga inumin sa baso. Namangha si Dorotea lalo na nung itinapon pa ni Rayver sa ere ang dalawang bote at walang pag-aalinlangang sinalo ito pagkatapos bago nagsalin ulit sa baso.

“Looking at this place, ano sa tingin mo ang paboritong negosyo ko?” Rayver asked, stating the obvious.

“Alak po, sir.” Sagot pa rin ni Dorotea at hindi inaalis ang tingin kay Rayver at kung paano nagf-flex ang muscles sa braso nito habang halatang masaya sa ginagawa niya.

“Tama kaya hindi pwedeng hindi mo matikman ang isa sa paborito kong inumin. I’ll make you a cocktail for a start though. This is called blood orange martini. A mix of juice, vodka, lime, and Cointreau.”

Mabilis naihanda ni Rayver ang dalawang inumin para sa kanila tsaka iminwestra si Dorotea na maupo sa kulay pulang loveseat na nakapwesto sa gitna. Sa laki ng lugar, magkakasya ang mahigit bente katao at maluwag pa para makasayaw. May pinindot si Rayver na kung ano sa remote control niyang nakapatong sa mesa at maya-maya pa’y may tumugtog nang background music kasabay ng dim na blue light sa buong paligid. 24/7 ring naka-on ang airconditioner sa buong penthouse pero mas malamig sa parteng ito.

“Tikman mo ang gawa ko para sa’yo, Dory,” ayun na naman ang palayaw ni Rayver sa kanya nung una nilang ginawa ang milagro sa mismong office kahapon kaya nag-init ang mga pisngi ni Dorotea. Hindi na niya alintanang hindi naman klaro ang pagpula ng mukha niya pero minabuti niyang kunin na lang ang inuming gawa ni Rayver at mabilisan itong inubos straight-up. Agad lumukot ang mukha ni Dorotea at bahagya itong napasandal sa couch.

“Manamis-namis pero mapait at mahapdi sa tiyan! Akala ko parang juice lang sir!” reklamo ni Dorotea kaya medyo natawa si Rayver sa reaksyon nito.

“Talagang hindi mo ma-aappreciate kapag nilagok mo nang ganoon kabilis, Dory. Heto, subukan mong inumin ‘tong pangalawa. Take a sip first and even have a taste of the orange as you do so.”

Ayaw namang idismaya ni Dorotea si Rayver kaya kinagat niya nga muna iyong orange tsaka lumagok muna ng isang beses at hinayaan ang sariling lasahan ang cocktail drink. Sa bawat galaw ni Dorotea ay nakatuon ang buong atensyon ng boss niya kaya napansin din ni Rayver ang gulat sa mukha nito pero agad ding nag-iba at kumunot ang noo.

“Hindi ko pa rin po naiintindihan ang lasa sir Rayver.”

“That’s okay Dory. Not bad for someone who doesn’t drink often, or are we not sure about that?” makahulugang sambit ni Rayver at nakangising inilapit ang mukha nito kay Dorotea na halatang mas nagulat dahil sa narinig at hindi agad nakaimik.

“I’ll get us another drink. ‘Yung mas malakas ang tama,” tugon ni Rayver at tumayo na kaya napahinga nang maluwag si Dorotea. Napaisip siyang napalago ni Rayver ang ganitong negosyo mag-isa kaya natural lang na expert talaga ito pagdating sa mga alak at sa paraan ng pag-inom nito pati na rin ang klase-klaseng reaksyon sa umiinom ng mga gawa niya.

Hindi marinig ang mga katagang ito kay Dorotea at naroon pa ang fluent accent sa bawat bigkas ng salitang ingles. Parang ibang tao na ngayon ang nasa harapan ni Rayver at nawala bigla ang mahinhing probinsyanang nagpakilala sa kanya kahapon ngayong tumatawa itong hawak-hawak ang sarili niyang baso.

“Are you enjoying the drinks I’ve prepared for you, Dory?”

seryosong nakatingin si Dorotea sa mga mata ni Rayver hanggang ang sunod na

“Maaari po ba kitang halikan, Mr. Salvador?” masuyong tanong ni Dorotea at nanatali ang tingin sa mga labi ni Rayver.

“May choice ba ako ngayong nasa kandungan na kita, Dory?” tila nabalik na rin sa ulirat si Rayver at siya mismo’y ngumiti na rin nang mapang-akit tsaka dumapo ang isang kamay sa exposed