Soriya's POV
Today is Psalm's funeral.
I am not invited, but I still came. Instead of standing together with the people mourning for his death, I am looking at them from the distance.
Lahat sila ay nakaputi habang ako naman ay nakaitim.
I can see Psalm's parents crying their hearts' out with the death of their son. Their only son.
Napalunok ako nang makita ko ang ina niyang tuluyan ng napaluhod sa lupa habang umiiyak nang unti-unti ng binababa ang kabaong ng kanyang anak.
"Soriya." Palihim akong napahinga ng malalim nang marinig ko ang boses ni Commander Claude sa aking likuran.
"Suicide? Really? Wala na ba talaga akong ibang maisip?" Walang buhay kong sambit habang nanatili paring nakatingin sa direksyon ng mga magulang ni Psalm.
"You knew the autopsy report, that's the only t
