Chapter 1.
1693 Words
Warning: This content is for adults only. Pasintabi sa mga words na hindi kaaya-aya basahin o pakinggan.
.
.
Third Person POV
Nanginginig bumaba mula sa kotse si Victoria dala ang kaba at takot sa ginawa niya. Hindi naman niya dapat gagawin ang aksidinting nangyari. Ngunit pinangunahan siya ng selos at galit sa babaing umagaw sa taong minamahal niya.
Nang laman niyang ikinasal si Wohley sa dati niyang secretary at nagkaroon ng anak. Umusbong ang matindi niyang galit sa puso.
______
"Confirm ma'am!... Ikinasal po sila sa Cagayan at may dalawang anak-"
"Damn you!" Isang malakas na sigaw ang binitawan ni Victoria nang makumperma ang balita.
Mainam nga lang at hindi pa alam nationwide ang balitang iyon.
"Bakit hindi mo agad sinabi sa akin? Gusto mo rin bang mamatay huh!? Hindi ba't kabilinbilinan ko na huwag mong kakaligtaan ang magbigay ng impormasyon mula sa kan'ya? Ano bang pinaggagawa mong palamunin ka huh? Nagpapalaki kalang ba ng bayag? Hindi kita binibigay ng malaking pera para lang sa wala gunggong ka!"
Muling sigaw ni Victoria sa galit at walang sabi na itinapon ng malakas ang cellphone sa seminto. Nagkapirapiraso ang mga ito at kumalat kung saan. Hindi na niya pinulot pa at agad na sumakay sa loob ng kotse niya.
Galit na galit niyang pinagpapalo ang manibela at sinambutan ang sariling buhok. Ni' hindi man lang niya ininda ang sakit ng anit dahil sa subrang galit.
Tumulo ang luha niya sa mata ngunit hindi man lang niya pinansin iyon.
"Damn you Sophie.... Damn you... I wanna kill you right away... Wohley is mine, all mine tandaan mo yan. Papatayin kita bwesit ka!" Muli niyang hiyaw na nanggigil sa galit.
Aalis na sana siya nang makita ang pigura ni Wohley kasama ang asawa. Naglalakad papunta sa kotsing paparating na.
Magkahawak kamay silang naglalakad at masayang nag-uusap. Samantala si Victoria ay nakamasid sa kanila. Sampong metro ang layo mula sa kanila. Nanggalaiti sa galit, nanginginig, umaapoy ng matindi ang mga matang hindi inanaalis kay Sophie.
Kitang-kita rin niya kung papaano pinagslibihan ni Wohley ang asawa. Dumagdag pa iyon sa galit ni Victoria. Kaya nang makaalis ang sasakyan agad naman niyang binuksan ang makina ng kan'yang sasakyan at pinaharurot patungo sa sasakay ni Sophie.
Umaalingawngaw ang pagkiskis ng gulong sabilis ng speed ng kotse niya. Buo na ang pasya ni Victoria na patayin si Sophie upang mawala sa landas niya.
Kung titingnan siya ngayon ay halos walang pag-alinlangang ang gagawin.
Nang papalapit na ang kotse napansin niyang tumingin si Sophie sa kan'ya ngunit ngumisi lang siya na parang isang masamang nilalang. Wala siyang pakialam kung may mamatay man.
"Mamatay ka nang babae ka!" Sigaw niya at walang pag-alinlangang pagbangga ng sasakyan.
Napasubsob siya sa manebila dahil sa lakas ng impact. Sa kan'yang pag-ahon naramdaman niya ang pagdaloy ng dugo sa noo. Hindi niya iyon binigyan ng pansin.
Nakita niyang hindi man lang napuruhan si Sophie kaya hindi pa siya na nakuntento nang makitang buhay pa si Sophie. Muli niyang pinaandar ang sasakyan, umatras at muling umabante para pangalawahan ang ginawang pagbundol sa sasakayan.
Tumilapon ang kotsing sinasakay ni Sophie at tumaob. Iisa pa sana si Victoria kung hindi lang niya nakita si Wohley sa side mirror. Nagmamadaling tumakbo patungo sa kanila.
Kinabahan siya na baka makilala siya ni Wohley. Pinaandar niya uli ang sasakyan at mabilis umalis sa parking lot.
Sa pangalawang pagkakataong pagbangga siniguro ni Victoria na mapupuruhan ang karibal niya. Wala siya naging pakialam kung may madamay man sa ginawa niya.
"Yan ang nararapat sa babaing mang-aagaw." She said with satisfaction.
Hindi siya umuwi sa bahay nila dahil alam niyang magtataka lang ang Daddy niya kapag nakita ang sasakyang nasira.
Tumungo na lamang siya sa taong alam niyang matulungan siya sa problema.
"What the hell Vic? Are you out of your mind?" Hiyaw ni Noah nang makita si Victoria na duguan at hinang-hina.
Nasipat pa niya ang sasakyang nasira ang unahan.
"Fvck you Noah!.. Pwedi bang tumawag ka na lang ng doctor para magamot ako. Mauubusan na ako ng dugo." Galit ding balik niya sa kausap.
Nakakapagtaray pa siya kahit halatang nanghihina. Sumunod na lang si Noah sa utos niya at agad tumawag ng doctor.
Mabilis namang nakarating ang doctor na tinawag niya.
Habang nililinis ng doctor ang sugat ni Victoria. Nakatitig lang si Noah sa kan'ya ng puno ang pagtataka. Hindi rin naaalis sa isipan niya ang mga katanungan kung ano nga ba ang ginawa ni Victoria kaya siya nasugatan.
"Don't look at me like that." Iritadong saad niya kay Noah na kanina pa ang titig sa kan'ya.
Umiling na lang si Noah at umalis patungong kusina.
"Are you done?"
"Yes.. Inumin mo na lang itong niresita ko para mas mabalis maghilum ng sugat--"
"I know. You can leave now!"
Muling napailing ng ulo si Noah sa pagtataray ni Victoria sa doctor. Minsan nga napapa-isip siya kung bakit umanib pa siya sa babaing iyon para sa paghihiganti niya. Dahil kung tutuusin kaya na niya mag-isa. Ngunit kinakailangan niya ang koneksyon ni Victoria upang matukoy ang kahinaan ng kalaban niya.
"WHAT??? NABABALIW KA NA BA Victoria?" Sigaw ni Noah nang malaman ang ginawa niyang pagsagasa kay Sophie.
He know her. Dahil minsan na silang nagkausap ni Sophie at kahit sandali lang iyon ramdam niyang napakabait ni Sophie sa kan'ya.
Lumapit si Noah at sinakal si Victoria dahil sa galit. Halos malagutan naman siya ng hininga sa ginawang pagsakal. Sinubukan ni Victoria kumalawa sa ginawa niya ngunit mashinigpitan lang ni Noah. At kung titingnan para siyang Isang turo na umuusok ang ilong sa galit na ayaw kumalma.
"Wala sa usapan ang pumatay ng kahit sino hanggat hindi ko alam ang totoong pumatay sa kapatid ko Victoria." Galit at nanggigil niyang sambit saka pasalampak binitawan ang kausap.
Napaubo si Victoria at binigyan nang tinging inis at galit ang kausap. Habang ang reaksyon naman ni Noah ay hindi man lang nagbago at nakatitig lang sa kan'ya ng masama.
Oo nga't naghihiganti siya kay Wohley ngunit ayaw niyang may madamay nakahit sino sa ginagawa nila.
Natakot si Victoria dahil sa pinapakitang pagkatao ni Noah ngayon. Nanindig ang balahibo niya at bumibilis ang pagtibok ng puso sa kaba. Napagtanto niyang hindi naman ganito si Noah noon, ngayon lang. Ga'yon pa man lakas loob at taas noong nakipag titigan siya sa kausap.
"Why not? Inaagaw ng babaing 'yon sa akin si Wohley."
"At yang Wohley rin ang may gawa kung bakit namatay ang kapatid ko. Always remember that Victoria!" Muling hiyaw ni Noah.
"Bakit ka ba nagkakaganito ngayon Gor--"
"It's none of your business!" Mariing sambit niya at muling binigyan ng galit na tinging si Victoria. "Ang concerned ko dito yong ginawa mo. If ever man na gagawin mo uli ito Victoria. Magkakalimutan na tayong dalawa." Dugtong pa ni Noah.
Tinalikoran niya ang kausap ngunit nakakadalawang hakbang palang siya nang muling magsalita.
"Also, you can leave my house now. Hindi ako nagtatago ng mamamatay na tao sa bahay ko." Aniya bago tuluyang umalis.
Padabog umalis si Victoria patungo sa sasakay niya. Sa inis sumigaw siya ng malakas at binigay ng masamang tinging ang pinto ng bahay ni Noah.
"You all pay for this." Nanggalaiti niyang bigkas bago pinaandar ang sasakyan.
Buong akala ni Noah ay nasindak na niya si Victoria at hindi na gagawin ang ginawa. Ngunit lumipas ang dalawang buwan. Muli niyang nabalitaan ang ginawa kay Sophie sa mismong bar pa niya.
Kitang-kita sa CCTV kung paano binundol si Sophie ng isang bayaring tauhan. Nang makitang walang malay. Pinakuha agad siya ni Noah sa mga tauhan upang magamot.
Tumawag agad siya sa mga tauhan upang magbigay ng balita kung sino ang sumagasa kay Sophie. Kinutuban na siya kung sino. Hanggang sa nagkatotoo nga'ng si Victoria ang may utos.
Hindi nga siya nagkamali dahil alam niyang iisang tao lang ang gagawa noon.
Muling siyang nagalit kay Victoria at agad pinutol ang ugnayan nila. Sinisi pa ni Noah ang sarili kung bakit pa niya tinulungan si Victoria na itago ang ginawa noon kay Sophie. Ngunit hindi na niya pagbibigyan ngayon.
"Hindi ko na kasalanan kung mahuli ka man ngayon o mabulok sa kulungan dahil sa ginawa mo Victoria. Linisin mo mag-isa ang gusot na ginawa mo. Simula ngayon puputulin ko na ang koneksyon ko sayo--"
"No!... You can't do this to me Noah. Malalaman din ni Wohley na sa iyo si Sophie--"
"Do it!.. Sa tingin mo ba makukuha mo parin si Wohley kapag makita na niya si Sophie?.. Don't be stupid Victoria and used your mind to think." Aniya sa huling pag-uusap.
_____
WALONG Buwang inilagaan ni Noah si Sophie sa isang private island.
Alam niyang hahanapin siya ni Wohley kahit saan, kaya mas minabuti niyang itago si Sophie sa kan'yang Isla dito lang din sa Pilipinas.
Na-cuma siya ayon sa Doctor dahil sa lakas ng impact nang pagsasagasa ka kan'ya.
Pansamantala muna niyang hinayaan si Wohley dahil alam niyang hawak na niya ang alas para sa paghihiganti.
"Now.. You know how I feel Wohley." Bulalas niya ng mabalitang kung gaano nababaliw si Wohley kakahanap kay Sophie.
Hindi pa siya nasiyaan sa pagdurusa ni Wohley. Kaya nagpagawa siya ng fake documents na kasal kay Sophie at pinalitan ang pangalan niya.
"Mrs. Faye Dalvin! You are now my wife Sophie Mae Calliste." He whispered with satisfaction.
Sa pagkagising ni Sophie subrang kinabahan si Noah. Hindi dahil itinago niya siya kay Wohley. Kundi' ang makilala siya at malaman ang ginawa niya.
"Finally your awake!" Nakangiting winika ni Noah ng makita ang pagdilat ng mata ni Sophie.
"Who are you?" Mahinang sambit ni Sophie.
Nagtatakang napalingon si Noah sa doctor.
Nawala nga ang mapuputla niya ay nagkaroon ng kulay ang istura mula sa pagkaka-cuma. Kasabay naman iyon ng pagkawala ng kan'yang alaala.
"Base on the situation. She had a mild amnesia Mr. Dalvin. Sa ngayon upang mabalik ang alaala ng asawa mo ay mas mabuting maidala mo siya sa madalas nin'yong pinupuntahan. Something na mabilis maka-recover sa memory loss niya. In that case she will be fine." The doctor said.
"Who are you?" Muling tanong ni Sophie kay Noah matapos kausapin ang Doctor.
"It's me Faye... Your husband Noah."
Sumilay ang ngiting may gatumpay sa labi ni Noah. Just because his revenge are now started.
- Writer
