Pagkapasok ko ay bumungad agad sa akin ang malaking hagdan. This made me feel like I entered a beautiful castle, and I was the princess of it. Such fairytale stories that I never get to fantasize when I was a child.
May mga taong gumagala pero lahat sila ay hindi ako pinapansin kaya hindi ko alam kung saan ba dapat ako pumunta. Hanggang sa may nakitang akong babaeng palapit sa akin.
"Miss Murgel?" her cold voice seeped through my body, but it was only for a second.
"Uhuh."
"Follow me." Ganito ba talaga lahat ng tagarito? Kahit ang boss nila matipid din magsalita, although ganito din naman ako noong unang dating ko dito. Kasing tipid lang din nila ako, kung pwede nga hindi na ako magsasalita e. Kung saan-saan kami dumaan. Umakyat sa hagdan, kumanan, kumaliwa, diretso, kanan, kanan ha
