Chapter 22

1253 Words

Despite the lateness of our sleep last night, I was still able to woke up early to watch the sunrise. Gaya ng dati dahan-dahan ko ulit na inangat ang kamay ni Ralph na nakapalibot sa akin. He even lowly groaned when I get up, but like before he didn't got fully woken up. Napakalalim niya talaga matulog. Kinuha ko ang shawl na nakita ko sa cabinet bago tuluyang lumabas ng bahay. Sakto namang paglabas ko ay inatake agad ako ng lamig. Buti na lang talaga kinuha ko 'yong shawl. Kahit paano nabawasan 'yong lamig na nararamdaman ko. I wrapped the shawl around my body before finally taking a walk slowly at the seashore. Walang ibang pinagmumulan ang ilaw bukod sa araw na papasikat pa lang sa oras na 'to. This feels great. Tuwing umaga pwede kang maglakad lang sa tabing dagat habang naghi

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD