Nostalgia fills my whole body as we enter the house of Lola Paula. Huling bisita ko dito ay noong nag-aayos kami ng damit para sa kasal ko. I also still remember how nervous I was when he first suddenly decided to bring me here. Halos sapakin ko na siya noon sa kaba.
Inangat ko ang tingin ko kay Ralph na nasa tabi ko ngayon. He has this slight smile but his eyes are shining. It was filled with love and happiness. Gaya kanina nakahawak ulit ang kaliwang braso niya sa akin habang buhat ko si Lawrence. He even tried to get our son but I didn't let him.
Mas gusto kong ako ang magbubuhat sa anak ko.
"Nandito na po pala kayo, Sir." Napangiwi naman ako sa lawak ng ngiti noong nurse kay Ralph.
Hello? Nandito ang asawa at anak sa tabi niya? Kung makangiti siya parang konti na lang susunggaban
