Chapter 120
Liam Guevarra's POV
Lumipas ang isang oras ng hindi namin namamalayan. Tahimik lang din ang buong paligid ng silid na kinaroroonan namin kasama Agata.
Hito ako nakaupo sa harap ng kama na kinaroroonan ni Agata at binabantayan ko ito habang natutulog.
Minsan ay hinahaplos ko ang buhok nito at minsan ay pinaka titigan ang mukha.
Hindi ko maiwasan ang mag alala sa kanya. Alam kong mas masakit ang nangyaring ito sa kanya kesa ng mawala ang kanyang mga magulang.
Pero kahit na ganun ang nangyari sa kanya ay hindi ko pa rin siya pababayaan lalong lalo na sa panahon na ito. Ngayon niya ako mas kailangan.
Hindi magbabago ang pagtingin ko para sa kanya at hindi rin nabawasan ang pagmamahal ko para dito.
Habang tinititigan ko ang mukha ni Agata ay nakikita ko ang lungkot at tako
