Chapter 34

1245 Words

You are beautiful Psalm 139:14 Present Nics' POV Nabalik ako sa realidad noong may kumatok sa pintuan ng office ko kaya naman kinuha ko na ang cellphone ko tsaka wallet ko sabi lang ni mom eh tingnan lang daw at tsaka panigurado namang walang problema sa lupa na titirikan nila ng bahay ng anak ng matalik na kaibigan ni mom kaya wala na akong kailangang dalhing papeles siguro ipinadala lang ako doon ni mom kasi anak niya ako at kahit anong lapit ko kay Jace ay hindi ako nagha- hyperventilate hindi katulad ng ibang employees na sa tuwing nakikita nila si Jace eh parang kulang na lang mamatay joke. Naglakad ako patungo sa pintuan at binuksan ko ito bumungad sa akin ang malaking katawan ni Architect Smith sa kanya lang yata ako magha-hyperventilate eh char. Nakita kong naiwan ang kamao

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD