7
WARNING R-18
--
NICKA:
Hindi ko na alam kung pano ako nakauwi pero alam ko iyak lang ako ng iyak hanggang ngayon ang sakit parin ng nararamdaman ko parang hindi ako makahinga.
"Pinaasa mo lang ako Mathew,” umiiyak na sabi ko, nakaupo ako ngayon sa kama ko. "Lahat ba ng pinakita mo kasinungalingan lang?" Lumuluha parin na tanong ko na parang kausap lang s'ya. Agad akong napahawak sa tiyan ko ng maramdaman ang konting kirot.
"Baby' kapit kalang kay mommy, sorry kung na-e-stress si mommy," sabi ko habang hinihimas ang tiyan ko, agad naman nawala yun, pinigil ko ang pag iyak dahil alam ko na nakakasama yun sa baby ko. Marahas kung pinahid ang luha ko.
Kinuha ko ang cellphone ko na nasa loob ng bag ko, agad kong tinawag si Mathew pero nakailang ring na ay hindi parin nito sinasa
