Chapter 30
Right Time For The Right One
Francine's POV
"Mukhang hindi ka makakauwi Francine.. Malakas parin ang ulan at isa pa, malalim na ang gabi," ani Zaki, napapafidget na ko dahil sa kaba. Iniisip ko kasi ang pamilya ko, wala kasi silang alam kung nasan ako ngayon.
"Nakakainis naman kasi yang ulan!" iritado akong bumuntong hininga at tsaka ako umupo sa tabi nya.
"Relax.. Ang importante ay ligtas ka, mabuti pa siguro kung matulog na tayo.." Napalunok ako pagkatapos nyang sabihin yon. Tumayo na sya. "Tara na.." Dagdag pa nya.
Mas lalong bumilog ang mga mata ko. "Dito nalang ako matutulog," suhestiyon ko, umiling sya na halatang disapprove.
"Sa kwarto ka matulog." Naestatwa ako sa kinauupuan ko. OMG! parang hindi ko naman yata kayang matulog kapag kasama sya!
"Hindi Zaki, dito na
