Chapter Thirty Five “WHAT’S that old adage again? Jump from the frying pan strrrraaaigghhtt to the fire?” ngising itinuro ako ni Bryce gamit ang tip ng kakabukas niya lang na tumbler saka uminom at ibinalik iyon sa bench. “That’s exactly what you’re doing. From faking a relationship to faking a marriage. You don’t learn, do you?” Napairap ako at umalis sa pagkakasandal sa pader ng court. Inalis ko ang pagkakahanukipkip ng mga braso ko saka tinungo ang bench at naupo roon. The basketball court is empty. And we’re not exactly shouting so I gather wala namang ibang makakarinig ng usapang ito kung hindi kami-kami lang. At siniguro ko ring sarado ang lahat ng pintuan. God knows I learned my lesson with open doors in a very hard way.

